حضرت عیسی مسیح(ع) از بندگان مقرب الهی/ همنشینی ادیان موجب افزایش مهربانی در جامعه می‌شود

بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیین پروتستان، کریسمس را در روز 25 دسامبر جشن گرفته و بسیاری آن را در شامگاه 24 دسامبر نیز برگزار می‌کنند.

ایام 12 روزه کریسمس با سالروز میلاد مسیح در 25 دسامبر آغاز شده و تا جشن خاج‌شویان در روز 6 ژانویه ادامه می‌یابد. هرچند مهم‌ترین عید مذهبی در گاهشمار مسیحی، روز عید پاک به عنوان روز مصلوب شدن و رستاخیز عیسی است، بسیاری در کشورهای ایالات متحده و کانادا، کریسمس را مهم‌ترین رویداد سالانه مسیحی محسوب می‌دانند.

با وجودی که این روز، یک عید مذهبی شناخته می‌شود، از اوایل سده بیستم میلادی به بعد به طور گسترده به عنوان یک جشن غیر مذهبی برگزار شده و برای بیشتر مردم، این ایام فرصتی است برای دور هم جمع شدن اقوام و دوستان و هدیه دادن به هم. کریسمس با آیین‌های ویژه‌ای به‌طور مثال آراستن یک درخت کاج، برگزار شده و شخصیتی خیالی به نام بابانوئل در آن نقشی مهم دارد.

محققان معتقدند که این روز به عنوان جایگزینی برای جشن «روز میلاد خورشید شکست‌ناپذیر» یا سول اینویکتوس (dies solis invicti nati) که به هنگام انقلاب زمستانی به عنوان نماد نوزایی خورشید، به دور افکندن زمستان و ندای تولد دوباره بهار و تابستان، در امپراتوری روم برگزار می‌شد، رایج شد و در واقع کریسمس، صورت «مسیحی شده» این جشن بود. پیش از پذیرفتن آیین مسیحیت به عنوان دین رسمی روم در قرن چهارم میلادی بود.

رومیان هر ساله در روز 17 دسامبر در جشنی به نام ساتورنالیا به سیاره کیوان (ساتورن)، ایزد باستانی زراعت، احترام می‌نهادند و این جشن تا هفت روز ادامه می‌یافت و انقلاب زمستانی را که طبق گاهشماری یولیانی باستان حدوداً در 25 دسامبر شامل می‌شد.

دین عیسی مسیح(ع) دست خوش تحریف شده است

نماینده مردم مازندران در مجلس خبرگان رهبری در گفت‌وگو با خبرنگار بلاغ، با اشاره به روز تولد عسیی مسیح(ع) که غربی‌ها آن را کریسمیس و نوئل می‌نامند، اظهار کرد: این زمان فرصتی است برای شناسایی شریعت عیسی مسیح اما آنچه که به آن توجه نمی‌شود رسالت و شریعت و آموزه‌های دین عیسی بوده اما برخی‌ها این زمان را فرصتی برای هرزگی‌ها قرار دادند که متأسفانه در برخی از جشن‌های مذهبی شیعه هم در حال انتقال است.

آیت‌الله علی معلم، افزود: مسئولان زی‌ربط باید توجه و دقت بیشتری را اتخاذ کنند و به جای اندیشیدن بر دین باید به این زمینه مسیحیت اندیشیده شود که آنان در برابر این ناهنجاری‌ها چقدر تحمل دارند و آنان نیز امر به معروف و نهی از منکر دارند، این موارد در گذشته بود اما اکنون دین عیسی مسیح(ع) دست خوش تحریف شد.

معلمی تصریح کرد: گاهی برخی از دولتمردان برای حاکم شدن بر مردم انحرافاتی را پدید می‌آورند که مقابله با آن زحماتی دارد.

وی گفت: مومنان عنوان می‌کنند چرا چنین سخنرانی درباره انحراف در دین را بیان می‌کنید در حالی که اگر عنوان نشود خلاف وظیفه است.

نماینده مردم مازندران در مجلس خبرگان رهبری یادآور شد: در آیات مختلفی درباره مسیح این چنین آمده که مسیح یعنی پاکیزه که خود لقبی برای حضرت عیسی مسیح(ع) و عیسی در زبان علمی یعنی عنصر نجات بخش است.

حضرت عیسی مسیح(ع) از بندگان مقرب الهی

وی گفت: حضرت عیسی مسیح(ع) از بندگان مقرب الهی است اما از این حضرت استفاده ناهنجاری می‌شود.

یک محقق فرهنگ و تاریخ درباره کریسمس در گفت‌وگو با خبرنگار بلاغ، با اشاره به اینکه عید دینی مسیحی پس از عید پاک یا فصح است، گفت: این عید در کلیساهای غربی در روز 25 دسامبر، به عنوان روز میلاد عیسی مسیح با جشن و مهمانی و دادن هدیه برگزار می‌شود.

حسین اسلامی ساروی افزود: بسیاری از رسوم آن ریشه غیرمسیحی دارد و از جشن‌های تغییر موسمی زمستان در ادیان قدیم‌تر اقتباس می‌شود.

اسلامی تصریح کرد: برای مسیحان اینکه مسیح که بود و چه کرد اهمیت بیشتری از تاریخ عید میلادش دارد.

وی با بیان اینکه بسیاری از مسیحیان ارتُدوکس، از جمله ارامنه از تقویم کهن‌ترین استفاده و جشن عید میلاد مسیح را 6 ژانویه برگزار می‌کنند، یادآور شد: در جشن‌های میلاد مسیح، شب عید، مسیحیان گرد هم می‌آیند تا میلاد مسیح را جشن بگیرند و خدای را سپاس گویند که مسیح منجی را در کالبد انسانی به ایشان عطا کرد.

این محقق فرهنگ و تاریخ با اشاره به اینکه در برخی از کلیساها مراسمی شبانه، موسوم به قداس نیمه‌شب برگزار می‌کنند، گفت: در این مراسم با حرکت کاروانی از شمع به دستان در پشت‌سر گروهی که سرودهای شاد میلاد مسیح را با آواز آغاز می‌کنند.

اسلامی با بیان اینکه صحنه‌ای شبیه اصطبلی که عیسی در آن به دنیا آمد در کلیساها می‌سازند و کیشیشان ماکنی شبیه آخوری را که پس از تولد در آن آرمید متبرک می‌کنند، افزود: بسیاری از مردم برای عید خانه‌هایشان را می‌آرایند، درخت کاج کریسمسی با چراغانی و تزیینات در خانه‌هایشان می‌گذراند، برخی حلقه‌ای گل راج به در خانه‌هایشان می‌آویزند و برای دوستان و بستگان کارت تبریک میلاد مسیح می‌فرستند.

وی با اشاره به اینکه اوج جشن در شب میلاد باشد یا روز میلاد، در هر کشور تفاوت دارد، تصریح کرد: در این جشن اقوام و آشنایان به یکدیگر هدیه می‌دهند و غذای مخصوص عید خورده می‌شود و در انگلستان روز عید بوقلمون سرخ کرده و پودینگ کریسمس صرف می‌کنند.

این محقق گفت: در کشور پرتقال، غذای سنتی شب عید، ماهی شور است.

وی یادآور شد: رسم بازسازی صحنه طویله و آخور مربوط به قرن 13 میلادی بوده اما رسوم دیگر مانند درخت کریسمس بسیار جدید است.

یک محقق موسیقی و فرهنگ عامه در گفت‌وگو با خبرنگار بلاغ، درباره موسیقی که در کلیسا نواخته می‌شود، گفت: صدای ناقوس کلیسا خود نشانه فراخوان و جمع‌کردن انسان‌ها و متحد شدن است و خود نواختن موسیقی در کلیسا از قرن 303 و قرن چهارم میلادی در کلیساها نواخته می‌شد و به شکل تک خوانی بود و از قرن 15 به بعد گروه کر وارد شد.

علی حسن‌نژاد افزود: گروه کُری که در کلیسا می‌نوازند از شیوه مناجات‌ها و شادباش‌های مسیحیان برداشت شده و سپس وارد اصطلاحات موسیقی شد.

حسن‌نژاد تصریح کرد: مسیحیان در مناجات و دعا خوانی خود از سازی هماهنگ کننده این مراسم استفاده می‌کردند به نام اُرگ که از ملودی‌های کوتاه و بلند حاصل از لوله‌های مسی که ناشی از هوای فشرده است که صداهایی را تولید می‌کند.

وی یادآور شد: در قرن هشتم یک ایرانی به نام عبدالمجد لوله‌هایی ساخته بود که با تغییر مقدار عبور صدا ملودی ایجاد می‌شد که این ساز به اُرگ نام نهاده شد.

این محقق فرهنگ گفت: اصلی‌ترین ساختار موسیقیایی کلیسا همان همخوانی است که کشیش‌ها با تربیت افرادی که می‌توانند در این گروه کُر شرکت کنند مناجات و دعاها را با آن اجرا می‌کردند.

وی افزود: اساس موسیقی کلیسایی مسیحیان بر اساس جمع‌خوانی و کُرخوانی است.

حسن‌نژاد با بیان اینکه مسیحیان و مسلمانان همیشه در کنار هم با مهربانی زندگی می‌کردند، تصریح کرد: حضور آزادانه مسیحیان و برگزاری اعمالشان در ایران نشان می‌دهد که ایرانیان به چه میزان برای این دین ارزش قائل هستند و مردم نیز به دین هموطنان خود نیز احترام می‌گذارند، بنابراین هم‌نشینی ادیان در ایران برای ایجاد آرامش در جامعه قابل توجه است.

به گزارش بلاغ، برای داشتن جامعه‌ای سالم باید همه مردم به دین و آیین همدیگر احترام بگذارند تا از این طریق انس و الفت در جامعه رواج پیدا کند، بنابراین همنشینی ادیان موجب افزایش مهربانی در میان مردم جامعه می‌شود.

انتهای پیام/