حرف بقال‌ها؛ کنایه‌ی شهید مطهری به علی مطهری در کتاب داستان راستان!

حرف بقال‌ها؛ کنایه‌ی شهید مطهری به علی مطهری در کتاب داستان راستان!
ابدا این طور نیست! او فرزند حقیقی نوح و از نسل نوح بود. چون بدکار شد و امر خدا را عصیان کرد، پیوند معنوی‌اش با نوح بریده شد. به نوح گفته شد این فرزند تو ناصالح است!
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یزدرسا؛ شهید مطهری در جلد دوم کتاب داستان راستان در حکایتی با عنوان «حرف بقال‌ها» مقوله‌ای را مورد نکوهش قرار می‌دهد که این روزها علی مطهری یکی از مصادیق برجسته این نکوهش استاد محسوب می‌شود. شهید مطهری آورده است:

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزدرسا,

در زمانی که علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام از طرف مأمون به خراسان احضار شده و اجباراً با شرایط خاصی ولایت عهد مأمون را پذیرفته بود، «زیدالنار» برادر امام نیز در خراسان بود. زید به واسطه‌ی داعیه‌ای که داشت و انقلابی که در مدینه برپا کرده بود، مورد خشم و غضب مأمون قرار گرفته بود. اما مأمون که آن ایام سیاستش اقتضا می‌کرد حرمت و حشمت امام رضا را حفظ کند، به خاطر امام از قتل یا حبس برادرش زید صرف نظر کرد.

,

روزی در یک مجلس عام عده‌ی زیادی شرکت داشتند و امام رضا علیه‌السلام برای آن‌ها صحبت می‌کرد. از آن‌سو زید عده‌ای از اهل مجلس را متوجه خود کرده بود و برای آن‌ها در فضیلت سادات و اولاد پیغمبر و اینکه آنان وضع استثنائی دارند، داد سخن می‌داد و مرتب می‌گفت: «ما خانواده چنین، ما خانواده چنان.» امام متوجه گفتار زید شد. ناگهان نگاه تند و فریاد «یا زید!» امام، زید و همه‌ی اهل مجلس را متوجه کرد.

,

فرمود: «ای زید! حرف‌های بقال‌های کوفه باورت آمده و مرتب تحویل مردم می‌دهی.

,

این‌ها چه چیز است که به مردم می‌گویی؟! آن که شنیده‌ای خداوند ذریه‌ی فاطمه را از آتش جهنم مصون داشته است، مقصود فرزندان بلافصل فاطمه یعنی حسن و حسین و دو خواهر ایشان است. اگر مطلب این‌طور است که تو می‌گویی و اولاد فاطمه وضع استثنائی دارند و به هر حال آن‌ها اهل نجات و سعادتند، پس تو نزد خدا از پدرت موسی‌بن‌جعفر گرامی‌تری، زیرا او در دنیا امر خدا را اطاعت کرد، قائم‌اللیل و صائم‌النهار بود، و تو امر خدا را عصیان می‌کنی، و به قول تو هر دو، مثل هم، اهل نجات و سعادت هستید. پس برد با تو است، زیرا موسی‌بن‌جعفر عمل کرد و سعادتمند شد و تو عمل نکرده و رنج نبرده گنج بردی.

,

علی‌بن‌الحسین زین‌العابدین می‌گفت: «نیکوکار ما اهل بیت پیغمبر دو برابر اجر دارد و بدکار ما دو برابر عذاب، -همان‌طور که قرآن درباره‌ی زنان پیغمبر تصریح کرده است- زیرا آن کس از خاندان ما که نیکوکاری می‌کند در حقیقت دو کار کرده: یکی اینکه مانند دیگران کار نیکی کرده، دیگر اینکه حیثیت و احترام پیغمبر را حفظ کرده است. آن کس هم که گناه می‌کند دو گناه مرتکب شده: یکی اینکه مانند دیگران کار بدی کرده، دیگر اینکه آبرو و حیثیت پیغمبر را از بین برده است.»

,

آنگاه امام رو کرد به حسن‌بن‌موسای وشّاء بغدادی -که از اهل عراق بود و در آن‌ وقت در جلسه حضور داشت- و فرمود:

,

-مردم عراق این آیه‌ی قرآن را: «إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِکَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صالِحٍ» چگونه قرائت می‌کنند؟

,

-یا‌ابن‌رسول‌اللّه! بعضی طبق معمول «إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صالِحٍ» قرائت می‌کنند، اما بعضی دیگر که باور نمی‌کنند خداوند پسر پیغمبری را مشمول قهر و غضب خود قرار دهد، آیه را «إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صالِحٍ» قرائت می‌کنند و می‌گویند او در واقع از نسل نوح نبود؛ خداوند به او گفت: ای نوح! او از نسل تو نیست، اگر از نسل تو می بود من به خاطر تو او را نجات می دادم.»

,

امام فرمود: «ابدا این طور نیست! او فرزند حقیقی نوح و از نسل نوح بود. چون بدکار شد و امر خدا را عصیان کرد، پیوند معنوی‌اش با نوح بریده شد. به نوح گفته شد این فرزند تو ناصالح است، از این رو نمی‌تواند در ردیف صالحان قرار گیرد. موضوع ما خانواده نیز چنین است. اساس کار، پیوند معنوی و صلاح عمل و اطاعت امر خداست. هرکس خدا را اطاعت کند از ما اهل بیت است، گو اینکه هیچ گونه نسبت و رابطه‌ی نسلی و جسمانی با ما نداشته باشد، و هرکس گنه‌کار باشد از ما نیست، گو اینکه از اولاد حقیقی و صحیح‌النسب زهرا باشد. همین خود تو که با ما هیچ‌گونه نسبتی نداری، اگر نیکوکار و مطیع امر حق باشی از ما هستی.»

,

 

,

 انتهای پیام/ 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه