آموزش ازدواج سالم از صفر تا صد؛
سن ازدواج با توجه به شرایط، محیط و مکان متغیر است/ در شرایط مطلوب، دختر 18 و پسر 21 سالگی توصیه میشود
در شرایط ایده آل و مطلوب، دختر در 18 سالگی و پسر در 21 سالگی آمادگی لازم برای ازدواج دارد اما متاسفانه در اکثر خانواده های امروزی به دلایل مختلف از جمله پایین بودن آستانه تحمل و عدم توانایی در کنترل هیجانات، ازدواج در سنین پایین توصیه نمی شود ضمن اینکه سن ازدواج در محیطها و مکانهای مختلف، متغیر است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح بردسکن، قسمت پانزدهم از «آموزش ازدواج سالم از صفر تا صد» در رابطه با سن مناسب برای ازدواج است که نکات مهم این موضوع را شرح می دهیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح بردسکن،,سن ازدواج در محیطها و مکانهای مختلف، متغیر است و نمی توان یک سن مشخص و دقیق برای همه مکانها، شهرها، روستاها و محیطهای جغرافیایی و زندگی قایل شد؛ مثلا در محیطهای گرمسیر سن ازدواج پایین تر است و در محیطهای سردسیر بالاتر و این بخاطر تغییرات فیزیکی و جسمی است که محیط باعث ایجاد آن می شود.
,اما می شود معیارهایی در نظر گرفت که بتوان براساس آن برای ازدو اج یک سن معقول و مطلوب تعیین کرد.
,شکی نیست که دختر و پسر در صورتی می توانند به نکاح یکدیگر درآیند که قابلیتهای مختلفی را کسب کنند، از جمله آنها: بلوغ فیزیکی و جنسی، بلوغ عقلی، بلوغ اجتماعی، بلوغ فرهنگی، بلوغ عاطفی و سایر است.
,معمولا اگر شرایط عادی و طبق معمول پیش برود، دختر در سن 18 سالگی و پسر در سن 21 سالگی آمادگی لازم برای ازدواج دارد؛ البته توجه داشته باشید که سن 18 و 21 وحی منزل نیست بلکه معمولا در این سن و سال اگر سایر آمادگیها وجود داشته باشد، دختر و پسر می توانند مبادرت به امر مهم و خطیر ازدواج نمایند و تشکیل زندگی بدهند.
,موارد استثناء هم ممکن است وجود داشته باشد. یعنی ممکن است دختر یا پسری قبل از این سن، بتوانند شرایط لازم برای تشکیل زندگی را در دارا شوند و یا ممکن است به عللی، چند سال بعد از این سن معیار، قابلیتها و توانایی های لازم را بدست آورند.
,دختران و پسرانی که بر اساس معیارهای صحیح تربیت فرزند در خانواده رشد کرده اند، معمولا زودتر از اینها هم شاید بتوانند شرایط ازدواج را دارا شوند؛ پسری که از همان سالهای کودکی در دبستان، تابستانها کار می کرده است و فعالیت می کرده است و اعتماد به نفس دارد و مدیریت زمان و وقت بلد است و می تواند بر هیجانات و عواطف خود غلبه کند و آنها را مدیریت و کنترل کند، قطعا در سن 20 سالگی یا حتی 19 یا 18 سالگی هم می تواند مبادرت به تشکیل زندگی بکند.
,همچنین دختری که از ابتدا بعنوان بازوی کمکی مامان در منزل فعالیت کرده و قبل از دانشگاه و در دوره دبستان، راهنمایی و دبیرستان، هنرها و فعالیتهای مختلف را فرا گرفته است، توان آشپزی، هنرمندی، اداره داخلی منزل، توان کنترل هیجانات و احساسات و سایر موارد مربوط به این مهم را دارد شکی نیست که می تواند در سنین 16 یا 17 سالگی نیز بعنوان یک زن مدیریت زندگی را بعهده بگیرد و ازدواج کند.
,اما آنچه گفته شد در شرایط ایده آل و مطلوب است که متاسفانه در اکثر خانواده های امروزی به دلایل مختلف از جمله پایین بودن آستانه تحمل، عدم توانایی در کنترل هیجانات و بطور کل ناقص بودن بلوغ عقلی و اجتماعی خانواده ها و به تبع آن دخترها و پسرها، ازدواج در سنین پایین توصیه نمی شود.
,بنابراین اگر تمام شرایط فراهم باشد، سن 18 برای دختر و سن 21 برای پسر توصیه می شود؛ اگر شرایط فراهم نباشد، سن ازدواج موکول می شود به زمانی که چند بلوغ در دختر و پسر اتفاق بیفتند: بلوغ جسمی و جنسی، بلوغ فکری و عقلی، بلوغ اجتماعی و فرهنگی و بلوغ عاطفی.
,انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه