زبان سنگسری اگر چه در تقسیم بندی از زیر مجموعههای زبان فارسی نو است، اما قدمتی دیرینه تر داشته و از مسیر پهلوی اشکانی به دوره باستان و زبان اوستایی می رسد.
زبان های محلی به عنوان تقویت کننده زبان رسمی کشور و ضامن بقای جوامع بومی می باشد.
زبان شناس مهدیشهری با تاکید بر داشتن رسم الخط برای ثبت و ماندگاری زبان سنگسری، گفت: اگر رسم الخط نداشته باشیم زبانمان از بین می رود.
زبان شناسان با توجه به برخی منابع، زبان سنگسری را مستقلا عضوی از گروه زبانهای شاخه شمال غربی ایرانی که خود شاخه ای از زبانهای هندو ایرانی است، می دانند.
دبیر نخستین همایش تخصصی زبان سنگسری با اشاره به اینکه برخی زبان های محلی از زبان فارسی غنی تر هستند، گفت: نمونه این زبان ها زبان سنگسری است.
صفحه 1 از 1