[خدای من] به من عطـا کن دلی که شـوق، او را به تـو نزدیک کند. آلودگی ما به مادیات وگناه این شـوق را در دل میمیراند، اُنس ما با قـرآن، دعـا، نوافـل و درست بهجا آور…
هر گه که نسیم از ره بغداد آید، ما را ز حدیث عشق و خون یاد آید / اى گل که به گردن تو غل افکندند، از صبر تو زنجیر به فریاد آید
اوّل و آخر هستى و پیدا و پنهان وجود همه اوست و او به همه امور عالم، داناست. (حدید/3)
صفحه 1 از 1