نقد و نظر؛
مناظره با چاشنی استفاده از ظرفیت نظام علیه نظام/ ۲۰۳۰ در نظام جمهوری اسلامی جایی ندارد
امروزه و بویژه در سال های گذشته نیز شاهد این رفتار کاندیداهای ریاست جمهوری هستیم که با ظرفیت نظام و با استفاده از فرصت نظام و امنیت حاصل از خون شهدای مظلوم که در اختیار آن ها قرار می گیرد تمام وجهه همت خود را برای تاختن به نظام و مبانی روشن آن صرف می کنند…
[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار– حجت الاسلام جابر انصاری پور/ این روزها در هیاهوی تبلیغات انتخابات و روش های مختلف نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری، مناظره ها جایگاه ویژه ای دارد و به ذهن می رسد در میان مناظره با موضوعات مختلف، مناظره دوم را می توان موثرترین آن ها دانست؛ همچنان که طبق آمارهای رسمی پربیننده ترین برنامه صدا و سیما نیز بوده است.
,
شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
چشم برخوار,
حال با توجه به این که یک مناظره آن هم با موضوع اقتصادی برگزار شد، چند نکته مهم در مورد این مناظره، مباحث مطرح شده و موضع گیری نامزدهای محترم به نظر می رسد که بیان آن ها خالی از لطف نیست.
نظام مقتدر مظلوم
همان طور که مستحضرید در سرتاسر دنیا انتخاب و تعیین مدیران در سطوح مختلف در نظام های جهان در چارچوب آرمان ها و قانون اساسی آن کشور محقق می شود و مرتبه جدا و در عرض آن نظام تعریف نمی شود و حتی افرادی که برای نامزدی معرفی می شوند باید ملتزم به اهداف و آرمان و قوانین اساسی آن نظام باشند، حتی در مورد امور جزئی و کوچک تر هم نظام های جهان حساس هستند و اجازه نمی دهند کسی که مبنای آن ها را در یک مساله فرعی قبول نداشته باشد در انتخابات شرکت کند، چه رسد به این که در صدا و سیمای آن نظام حضور پیدا کند و خلاف آن صحبت کند، حتی افرادی که به نظریه اقتصاد لیبرال نقد دارند از لحاظ آن ها صلاحیت شرکت عرصه انتخاباتی را ندارند.
اما امروزه و بویژه در سال های گذشته نیز شاهد این رفتار کاندیداهای ریاست جمهوری هستیم که با ظرفیت نظام و با استفاده از فرصت نظام و امنیت حاصل از خون شهدای مظلوم که در اختیار آن ها قرار می گیرد تمام وجهه همت خود را برای تاختن به نظام و مبانی روشن آن صرف می کنند و حتی دیده می شود در موارد متعدد بر اصول مسلمه اسلام عزیز تاخته می شود که این سبک و این نمک نشناسی در نظام های دنیا به هیچ عنوان معمول و مرسوم نیست و این بسته بودن و جلوگیری از آراء مختلف و مخالف مبانی محرز خود را در مقابل دموکراسی هم نمی دانند اما در نظام مظلوم و البته و صد البته مقتدر اسلامی این فرصت مبدل به نقد مبانی روشن اسلام و انقلاب شده است.
برخی اوقات به نظر می رسد کاندیداها فراموش می کنند که موضوع؛ سکانداری امور اجرایی کشور است، نه ایجاد یک جریان اپوزیسیون داخلی و نقد زیربناهای محکم نظام. گویی آقایان خود را در جایگاه رد ایدئولوژی نظام می بینند و گویی تنها مانع آن ها ایدئولوژی اسلام و انقلاب و گفتمان مستضعفان و راه روشن امام راحل (ره) است.
در این روزها و با داغ شدن تنور انتخابات برخی نامزدهای انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری به جای پاسخگویی به عملکرد گذشته و ترسیم راه آینده فضای تبلیغات را با کرسی علمی جابجا گرفته با بی توجهی و بدون آن که کسی مانع آن ها باشد به اصول نظام می تازند که نمونه هایی از آن ها عبارت اند از زیر سوال بردن واجبی مانند امر به معروف و نهی از منکر که از فروع دین است! از آن دسته واجباتی است که حتما مغفول مانده و به فراموشی سپرده شده است و از نظر شرافت بر واجبات دیگر، همین یک روایت کافی است.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرمایند: «وَ مَا أَعْمَالُ اَلْبِرِّ کُلُّهَا وَ اَلْجِهَادُ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ عِنْدَ اَلْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْیِ عَنْ اَلْمُنْکَرِ إِلاَّ کَنَفْثَهٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ» نهج البلاغه صبحی صالح صفحه ۵۴۲ حکمت ۳۷۴٫ همه کارهای خوب و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهی از منکر چون قطره ای است در دریای عمیق.
اما در این ایام دیده می شود با لفاظی و بازی با کلمات این اصل مهم شرعی تبدیل به تعابیری همچون دخالت در امور مردم، سرک کشیدن به زندگی مردم، بگیر و ببند و … شده است. گرچه همه می دانند و حتی به اعتقاد بنده، افرادی که این کلمات را بر زبان جاری می کنند بهتر از هر کس می دانند که این کلمات خلاف واقع است و جنبه تبلیغاتی دارد و هر فردی این را می فهمد که امر به معروف و نهی از منکر با دخالت در زندگی مردم متفاوت است.
امر به معروف یک اصل مترقی دین ما است که موجب اصلاح جامعه است مانند دو دوستی که یکدیگر را در تمیز شدن کمک می کنند که هیچ انسان عاقلی این را مزاحمت یک دست برای دیگری تصور نمی کند، این همان اصلی است که حضرت سیدالشهداء علیه السلام خون خود را در راه این واجب هدیه پیشگاه الهی کردند.
نکته دیگر خشن و ضد آزادی جلوه دادن جریان ارزشمند نیروهای اصیل و انقلابی است که در این جا دو مطلب را لازم به ذکر می دانم: اول این که نیروهای انقلابی بر خلاف ادعای این افراد در خشونت های یاد شده هیچ گاه شرکت نداشته بلکه مورد خشونت واقع شده اند، همانطور که لطمات جنگ و اسارت و… همه متعلق به خانواده معظم شهدا و ایثارگران امروز بوده و هست.
وقتی افراد سرشناس این جریان در استان اصفهان که بیشترین شهید را در دوران دفاع مقدس تقدیم پیشگاه اسلام و انقلاب کرده و حتی در دفاع از حرم حضرت زینب کبری (س) کماکان پیشتاز ایثار و شجاعت است به نطق می پردازد و با بی حیایی تمام شهدای مدافع حرم را مظهر خشونت معرفی می کند، نشان دهنده بی اساسی این سخنان این افراد است.
دوم؛ به سابقه این افراد و نزدیکانشان اگر بنگریم، در می یابیم که رفتار خشن و ضد آزادی بر خلاف ادعاهای مکرر آن ها و کوبیدن بر روی این طبل تو خالی در سیره آن ها مشهود است، سید مهدی هاشمی و ترورها و اعدام های او از جمله شهادت شهید شمس آبادی و … منتسب به نیروهای ارزشی است یا شما؟! فتنه ۸۸ و سوزاندن و به آتش کشیدن رهگذر در خیابان و بسیجی در کارنامه نزدیکان ما است یا شما؟! جمع کردن نوارهای علامه مصباح حتی دروس فلسفی ایشان در دوران اصلاحات کارنامه چه کسانی است؟ فتنه ۷۸ و آن همه خشونت ارمغان کدام تفکر است؟
چه کسی مسئولیت های کلان این کشور را به افراد فتنه گر سپرد که به تعبیر حضرت امام خامنه ای (مد ظله العالی) باید به این افراد بی اعتماد بود و مدیریت کلان و مسئولیت نمی توان به آن ها سپرد، نمی شود به این افراد اعتماد کرد چراکه در فتنه ۸۸ امتحان بدی پس داده اند.
تعارض آشکار سند ۲۰۳۰ با اسلام ناب محمدی (ص)
اما یک نمونه دیگر اشاره یکی از نامزدها به سند ۲۰۳۰ برای طرح مهم اثرگذار در نظام آموزشی و فرهنگی کشور است که در مناظره روز جمعه مطرح شد، اگر کسی این طرح را حتی مطالعه اجمالی کرده باشد به وضوح تعارض آن را با اسلام ناب متوجه می شود.
این هم از مظلومیت نظام اسلامی است که در تریبون زنده و با ظرفیتی که بعد از سال ها خون دل بزرگان و علما توسط این نظام در اختیار مردم قرار گرفته این گونه علیه خود استفاده بشود.
به روشنی می توان دریافت که این سند در نظام جمهوری اسلامی جایی ندارد تا جایی که رهبر انقلاب موضع صریح گرفتند و فرمودند: «یک مسئلهی دیگر هم من اینجا عرض بکنم: این سند ۲۰۳۰ سازمان ملل و یونسکو و این حرف ها، این ها چیزهایی نیست که جمهوری اسلامی بتواند شانهاش را زیر بار این ها بدهد و تسلیم این ها بشود. به چه مناسبت یک مجموعهی بهاصطلاح بینالمللیای -که قطعاً تحت نفوذ قدرت های بزرگ دنیا است- این حق را داشته باشد که برای کشورهای مختلف، برای ملّت های گوناگون، با تمدّن های مختلف، با سوابق تاریخی و فرهنگی گوناگون، تکلیف معیّن کند که شما باید اینجوری عمل کنید؟ اصل کار، غلط است. اگر چنانچه با اصل کار شما نمی توانید مخالفت بکنید، حدّاقلّش این است که بِایستید بگویید جمهوری اسلامی خودش مشیٰ دارد، خطّ و ربط دارد، ما سندهای بالادستی داریم، ما می دانیم باید در زمینههای آموزش، پرورش، اخلاق، سبک زندگی چهکار کنیم؛ احتیاج به این سند وجود ندارد».
اما مظلومیت نظام مقتدر از این تعابیر رهبر انقلاب بیشتر مشخص است و جریان حاکم و کاملا ضد ارزش های راستین انقلاب و اسلام در این جملات هویدا است. رهبر فرزانه انقلاب در ادامه فرمودند: « این که ما برویم سند را امضا کنیم و بعد هم بیاییم شروع کنیم بیسر و صدا اجرائی کردن، نخیر، این اصلاً مطلقاً مجاز نیست؛ ما اعلام هم کردهایم به دستگاههای مسئول. بنده از شورای عالی انقلاب فرهنگی هم گلهمند هستم؛ آنها باید مراقبت می کردند، نباید اجازه می دادند این کار تا اینجا پیش بیاید که ناچار بشویم ما جلوی آن را بگیریم و ما وارد قضیّه بشویم.
اینجا جمهوری اسلامی است؛ اینجا، مبنا اسلام است، مبنا قرآن است؛ اینجا جایی نیست که سبک زندگی معیوبِ ویرانگرِ فاسدِ غربی بتواند در اینجا اینجور اِعمال نفوذ کند. البتّه متأسّفانه اِعمال نفوذ دارند می کنند و از طُرق مختلف وارد می شوند امّا [این که] اینجور به طور رسمی سند به ما بدهند که «تا 15 سال دیگر باید شما این جوری بکنید، اینجوری بکنید»، ما هم بگوییم بله، معنی ندارد این کار».
این نمونه دیگری از این ایام است که زشت تر از تمجید یک نامزد از سند ۲۰۳۰، امضای پنهانی و اجرای بی سر و صدای دولت مستقر است و از این نمونه ها و طرفداری از مخالفان نظام در صدا و سیما بسیار زیاد است همچون خواننده ضد ارزشی و یا ناراحتی از موشک های سپاه و یا شعار اسرائیل باید از روی زمین محو شود و… که نمونه هایی اندک از یک مناظره است در سخنرانی ها و برنامه های دیگر هم نمونه هایی وجود دارد که از بیان آن ها می گذریم.
انتهای پیام/
,
حال با توجه به این که یک مناظره آن هم با موضوع اقتصادی برگزار شد، چند نکته مهم در مورد این مناظره، مباحث مطرح شده و موضع گیری نامزدهای محترم به نظر می رسد که بیان آن ها خالی از لطف نیست.
نظام مقتدر مظلوم
همان طور که مستحضرید در سرتاسر دنیا انتخاب و تعیین مدیران در سطوح مختلف در نظام های جهان در چارچوب آرمان ها و قانون اساسی آن کشور محقق می شود و مرتبه جدا و در عرض آن نظام تعریف نمی شود و حتی افرادی که برای نامزدی معرفی می شوند باید ملتزم به اهداف و آرمان و قوانین اساسی آن نظام باشند، حتی در مورد امور جزئی و کوچک تر هم نظام های جهان حساس هستند و اجازه نمی دهند کسی که مبنای آن ها را در یک مساله فرعی قبول نداشته باشد در انتخابات شرکت کند، چه رسد به این که در صدا و سیمای آن نظام حضور پیدا کند و خلاف آن صحبت کند، حتی افرادی که به نظریه اقتصاد لیبرال نقد دارند از لحاظ آن ها صلاحیت شرکت عرصه انتخاباتی را ندارند.
اما امروزه و بویژه در سال های گذشته نیز شاهد این رفتار کاندیداهای ریاست جمهوری هستیم که با ظرفیت نظام و با استفاده از فرصت نظام و امنیت حاصل از خون شهدای مظلوم که در اختیار آن ها قرار می گیرد تمام وجهه همت خود را برای تاختن به نظام و مبانی روشن آن صرف می کنند و حتی دیده می شود در موارد متعدد بر اصول مسلمه اسلام عزیز تاخته می شود که این سبک و این نمک نشناسی در نظام های دنیا به هیچ عنوان معمول و مرسوم نیست و این بسته بودن و جلوگیری از آراء مختلف و مخالف مبانی محرز خود را در مقابل دموکراسی هم نمی دانند اما در نظام مظلوم و البته و صد البته مقتدر اسلامی این فرصت مبدل به نقد مبانی روشن اسلام و انقلاب شده است.
برخی اوقات به نظر می رسد کاندیداها فراموش می کنند که موضوع؛ سکانداری امور اجرایی کشور است، نه ایجاد یک جریان اپوزیسیون داخلی و نقد زیربناهای محکم نظام. گویی آقایان خود را در جایگاه رد ایدئولوژی نظام می بینند و گویی تنها مانع آن ها ایدئولوژی اسلام و انقلاب و گفتمان مستضعفان و راه روشن امام راحل (ره) است.
در این روزها و با داغ شدن تنور انتخابات برخی نامزدهای انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری به جای پاسخگویی به عملکرد گذشته و ترسیم راه آینده فضای تبلیغات را با کرسی علمی جابجا گرفته با بی توجهی و بدون آن که کسی مانع آن ها باشد به اصول نظام می تازند که نمونه هایی از آن ها عبارت اند از زیر سوال بردن واجبی مانند امر به معروف و نهی از منکر که از فروع دین است! از آن دسته واجباتی است که حتما مغفول مانده و به فراموشی سپرده شده است و از نظر شرافت بر واجبات دیگر، همین یک روایت کافی است.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرمایند: «وَ مَا أَعْمَالُ اَلْبِرِّ کُلُّهَا وَ اَلْجِهَادُ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ عِنْدَ اَلْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْیِ عَنْ اَلْمُنْکَرِ إِلاَّ کَنَفْثَهٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ» نهج البلاغه صبحی صالح صفحه ۵۴۲ حکمت ۳۷۴٫ همه کارهای خوب و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهی از منکر چون قطره ای است در دریای عمیق.
اما در این ایام دیده می شود با لفاظی و بازی با کلمات این اصل مهم شرعی تبدیل به تعابیری همچون دخالت در امور مردم، سرک کشیدن به زندگی مردم، بگیر و ببند و … شده است. گرچه همه می دانند و حتی به اعتقاد بنده، افرادی که این کلمات را بر زبان جاری می کنند بهتر از هر کس می دانند که این کلمات خلاف واقع است و جنبه تبلیغاتی دارد و هر فردی این را می فهمد که امر به معروف و نهی از منکر با دخالت در زندگی مردم متفاوت است.
امر به معروف یک اصل مترقی دین ما است که موجب اصلاح جامعه است مانند دو دوستی که یکدیگر را در تمیز شدن کمک می کنند که هیچ انسان عاقلی این را مزاحمت یک دست برای دیگری تصور نمی کند، این همان اصلی است که حضرت سیدالشهداء علیه السلام خون خود را در راه این واجب هدیه پیشگاه الهی کردند.
نکته دیگر خشن و ضد آزادی جلوه دادن جریان ارزشمند نیروهای اصیل و انقلابی است که در این جا دو مطلب را لازم به ذکر می دانم: اول این که نیروهای انقلابی بر خلاف ادعای این افراد در خشونت های یاد شده هیچ گاه شرکت نداشته بلکه مورد خشونت واقع شده اند، همانطور که لطمات جنگ و اسارت و… همه متعلق به خانواده معظم شهدا و ایثارگران امروز بوده و هست.
وقتی افراد سرشناس این جریان در استان اصفهان که بیشترین شهید را در دوران دفاع مقدس تقدیم پیشگاه اسلام و انقلاب کرده و حتی در دفاع از حرم حضرت زینب کبری (س) کماکان پیشتاز ایثار و شجاعت است به نطق می پردازد و با بی حیایی تمام شهدای مدافع حرم را مظهر خشونت معرفی می کند، نشان دهنده بی اساسی این سخنان این افراد است.
دوم؛ به سابقه این افراد و نزدیکانشان اگر بنگریم، در می یابیم که رفتار خشن و ضد آزادی بر خلاف ادعاهای مکرر آن ها و کوبیدن بر روی این طبل تو خالی در سیره آن ها مشهود است، سید مهدی هاشمی و ترورها و اعدام های او از جمله شهادت شهید شمس آبادی و … منتسب به نیروهای ارزشی است یا شما؟! فتنه ۸۸ و سوزاندن و به آتش کشیدن رهگذر در خیابان و بسیجی در کارنامه نزدیکان ما است یا شما؟! جمع کردن نوارهای علامه مصباح حتی دروس فلسفی ایشان در دوران اصلاحات کارنامه چه کسانی است؟ فتنه ۷۸ و آن همه خشونت ارمغان کدام تفکر است؟
چه کسی مسئولیت های کلان این کشور را به افراد فتنه گر سپرد که به تعبیر حضرت امام خامنه ای (مد ظله العالی) باید به این افراد بی اعتماد بود و مدیریت کلان و مسئولیت نمی توان به آن ها سپرد، نمی شود به این افراد اعتماد کرد چراکه در فتنه ۸۸ امتحان بدی پس داده اند.
تعارض آشکار سند ۲۰۳۰ با اسلام ناب محمدی (ص)
اما یک نمونه دیگر اشاره یکی از نامزدها به سند ۲۰۳۰ برای طرح مهم اثرگذار در نظام آموزشی و فرهنگی کشور است که در مناظره روز جمعه مطرح شد، اگر کسی این طرح را حتی مطالعه اجمالی کرده باشد به وضوح تعارض آن را با اسلام ناب متوجه می شود.
این هم از مظلومیت نظام اسلامی است که در تریبون زنده و با ظرفیتی که بعد از سال ها خون دل بزرگان و علما توسط این نظام در اختیار مردم قرار گرفته این گونه علیه خود استفاده بشود.
به روشنی می توان دریافت که این سند در نظام جمهوری اسلامی جایی ندارد تا جایی که رهبر انقلاب موضع صریح گرفتند و فرمودند: «یک مسئلهی دیگر هم من اینجا عرض بکنم: این سند ۲۰۳۰ سازمان ملل و یونسکو و این حرف ها، این ها چیزهایی نیست که جمهوری اسلامی بتواند شانهاش را زیر بار این ها بدهد و تسلیم این ها بشود. به چه مناسبت یک مجموعهی بهاصطلاح بینالمللیای -که قطعاً تحت نفوذ قدرت های بزرگ دنیا است- این حق را داشته باشد که برای کشورهای مختلف، برای ملّت های گوناگون، با تمدّن های مختلف، با سوابق تاریخی و فرهنگی گوناگون، تکلیف معیّن کند که شما باید اینجوری عمل کنید؟ اصل کار، غلط است. اگر چنانچه با اصل کار شما نمی توانید مخالفت بکنید، حدّاقلّش این است که بِایستید بگویید جمهوری اسلامی خودش مشیٰ دارد، خطّ و ربط دارد، ما سندهای بالادستی داریم، ما می دانیم باید در زمینههای آموزش، پرورش، اخلاق، سبک زندگی چهکار کنیم؛ احتیاج به این سند وجود ندارد».
اما مظلومیت نظام مقتدر از این تعابیر رهبر انقلاب بیشتر مشخص است و جریان حاکم و کاملا ضد ارزش های راستین انقلاب و اسلام در این جملات هویدا است. رهبر فرزانه انقلاب در ادامه فرمودند: « این که ما برویم سند را امضا کنیم و بعد هم بیاییم شروع کنیم بیسر و صدا اجرائی کردن، نخیر، این اصلاً مطلقاً مجاز نیست؛ ما اعلام هم کردهایم به دستگاههای مسئول. بنده از شورای عالی انقلاب فرهنگی هم گلهمند هستم؛ آنها باید مراقبت می کردند، نباید اجازه می دادند این کار تا اینجا پیش بیاید که ناچار بشویم ما جلوی آن را بگیریم و ما وارد قضیّه بشویم.
اینجا جمهوری اسلامی است؛ اینجا، مبنا اسلام است، مبنا قرآن است؛ اینجا جایی نیست که سبک زندگی معیوبِ ویرانگرِ فاسدِ غربی بتواند در اینجا اینجور اِعمال نفوذ کند. البتّه متأسّفانه اِعمال نفوذ دارند می کنند و از طُرق مختلف وارد می شوند امّا [این که] اینجور به طور رسمی سند به ما بدهند که «تا 15 سال دیگر باید شما این جوری بکنید، اینجوری بکنید»، ما هم بگوییم بله، معنی ندارد این کار».
این نمونه دیگری از این ایام است که زشت تر از تمجید یک نامزد از سند ۲۰۳۰، امضای پنهانی و اجرای بی سر و صدای دولت مستقر است و از این نمونه ها و طرفداری از مخالفان نظام در صدا و سیما بسیار زیاد است همچون خواننده ضد ارزشی و یا ناراحتی از موشک های سپاه و یا شعار اسرائیل باید از روی زمین محو شود و… که نمونه هایی اندک از یک مناظره است در سخنرانی ها و برنامه های دیگر هم نمونه هایی وجود دارد که از بیان آن ها می گذریم.
انتهای پیام/
,
حال با توجه به این که یک مناظره آن هم با موضوع اقتصادی برگزار شد، چند نکته مهم در مورد این مناظره، مباحث مطرح شده و موضع گیری نامزدهای محترم به نظر می رسد که بیان آن ها خالی از لطف نیست.
نظام مقتدر مظلوم
همان طور که مستحضرید در سرتاسر دنیا انتخاب و تعیین مدیران در سطوح مختلف در نظام های جهان در چارچوب آرمان ها و قانون اساسی آن کشور محقق می شود و مرتبه جدا و در عرض آن نظام تعریف نمی شود و حتی افرادی که برای نامزدی معرفی می شوند باید ملتزم به اهداف و آرمان و قوانین اساسی آن نظام باشند، حتی در مورد امور جزئی و کوچک تر هم نظام های جهان حساس هستند و اجازه نمی دهند کسی که مبنای آن ها را در یک مساله فرعی قبول نداشته باشد در انتخابات شرکت کند، چه رسد به این که در صدا و سیمای آن نظام حضور پیدا کند و خلاف آن صحبت کند، حتی افرادی که به نظریه اقتصاد لیبرال نقد دارند از لحاظ آن ها صلاحیت شرکت عرصه انتخاباتی را ندارند.
اما امروزه و بویژه در سال های گذشته نیز شاهد این رفتار کاندیداهای ریاست جمهوری هستیم که با ظرفیت نظام و با استفاده از فرصت نظام و امنیت حاصل از خون شهدای مظلوم که در اختیار آن ها قرار می گیرد تمام وجهه همت خود را برای تاختن به نظام و مبانی روشن آن صرف می کنند و حتی دیده می شود در موارد متعدد بر اصول مسلمه اسلام عزیز تاخته می شود که این سبک و این نمک نشناسی در نظام های دنیا به هیچ عنوان معمول و مرسوم نیست و این بسته بودن و جلوگیری از آراء مختلف و مخالف مبانی محرز خود را در مقابل دموکراسی هم نمی دانند اما در نظام مظلوم و البته و صد البته مقتدر اسلامی این فرصت مبدل به نقد مبانی روشن اسلام و انقلاب شده است.
برخی اوقات به نظر می رسد کاندیداها فراموش می کنند که موضوع؛ سکانداری امور اجرایی کشور است، نه ایجاد یک جریان اپوزیسیون داخلی و نقد زیربناهای محکم نظام. گویی آقایان خود را در جایگاه رد ایدئولوژی نظام می بینند و گویی تنها مانع آن ها ایدئولوژی اسلام و انقلاب و گفتمان مستضعفان و راه روشن امام راحل (ره) است.
در این روزها و با داغ شدن تنور انتخابات برخی نامزدهای انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری به جای پاسخگویی به عملکرد گذشته و ترسیم راه آینده فضای تبلیغات را با کرسی علمی جابجا گرفته با بی توجهی و بدون آن که کسی مانع آن ها باشد به اصول نظام می تازند که نمونه هایی از آن ها عبارت اند از زیر سوال بردن واجبی مانند امر به معروف و نهی از منکر که از فروع دین است! از آن دسته واجباتی است که حتما مغفول مانده و به فراموشی سپرده شده است و از نظر شرافت بر واجبات دیگر، همین یک روایت کافی است.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرمایند: «وَ مَا أَعْمَالُ اَلْبِرِّ کُلُّهَا وَ اَلْجِهَادُ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ عِنْدَ اَلْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْیِ عَنْ اَلْمُنْکَرِ إِلاَّ کَنَفْثَهٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ» نهج البلاغه صبحی صالح صفحه ۵۴۲ حکمت ۳۷۴٫ همه کارهای خوب و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهی از منکر چون قطره ای است در دریای عمیق.
اما در این ایام دیده می شود با لفاظی و بازی با کلمات این اصل مهم شرعی تبدیل به تعابیری همچون دخالت در امور مردم، سرک کشیدن به زندگی مردم، بگیر و ببند و … شده است. گرچه همه می دانند و حتی به اعتقاد بنده، افرادی که این کلمات را بر زبان جاری می کنند بهتر از هر کس می دانند که این کلمات خلاف واقع است و جنبه تبلیغاتی دارد و هر فردی این را می فهمد که امر به معروف و نهی از منکر با دخالت در زندگی مردم متفاوت است.
امر به معروف یک اصل مترقی دین ما است که موجب اصلاح جامعه است مانند دو دوستی که یکدیگر را در تمیز شدن کمک می کنند که هیچ انسان عاقلی این را مزاحمت یک دست برای دیگری تصور نمی کند، این همان اصلی است که حضرت سیدالشهداء علیه السلام خون خود را در راه این واجب هدیه پیشگاه الهی کردند.
نکته دیگر خشن و ضد آزادی جلوه دادن جریان ارزشمند نیروهای اصیل و انقلابی است که در این جا دو مطلب را لازم به ذکر می دانم: اول این که نیروهای انقلابی بر خلاف ادعای این افراد در خشونت های یاد شده هیچ گاه شرکت نداشته بلکه مورد خشونت واقع شده اند، همانطور که لطمات جنگ و اسارت و… همه متعلق به خانواده معظم شهدا و ایثارگران امروز بوده و هست.
وقتی افراد سرشناس این جریان در استان اصفهان که بیشترین شهید را در دوران دفاع مقدس تقدیم پیشگاه اسلام و انقلاب کرده و حتی در دفاع از حرم حضرت زینب کبری (س) کماکان پیشتاز ایثار و شجاعت است به نطق می پردازد و با بی حیایی تمام شهدای مدافع حرم را مظهر خشونت معرفی می کند، نشان دهنده بی اساسی این سخنان این افراد است.
دوم؛ به سابقه این افراد و نزدیکانشان اگر بنگریم، در می یابیم که رفتار خشن و ضد آزادی بر خلاف ادعاهای مکرر آن ها و کوبیدن بر روی این طبل تو خالی در سیره آن ها مشهود است، سید مهدی هاشمی و ترورها و اعدام های او از جمله شهادت شهید شمس آبادی و … منتسب به نیروهای ارزشی است یا شما؟! فتنه ۸۸ و سوزاندن و به آتش کشیدن رهگذر در خیابان و بسیجی در کارنامه نزدیکان ما است یا شما؟! جمع کردن نوارهای علامه مصباح حتی دروس فلسفی ایشان در دوران اصلاحات کارنامه چه کسانی است؟ فتنه ۷۸ و آن همه خشونت ارمغان کدام تفکر است؟
چه کسی مسئولیت های کلان این کشور را به افراد فتنه گر سپرد که به تعبیر حضرت امام خامنه ای (مد ظله العالی) باید به این افراد بی اعتماد بود و مدیریت کلان و مسئولیت نمی توان به آن ها سپرد، نمی شود به این افراد اعتماد کرد چراکه در فتنه ۸۸ امتحان بدی پس داده اند.
تعارض آشکار سند ۲۰۳۰ با اسلام ناب محمدی (ص)
اما یک نمونه دیگر اشاره یکی از نامزدها به سند ۲۰۳۰ برای طرح مهم اثرگذار در نظام آموزشی و فرهنگی کشور است که در مناظره روز جمعه مطرح شد، اگر کسی این طرح را حتی مطالعه اجمالی کرده باشد به وضوح تعارض آن را با اسلام ناب متوجه می شود.
این هم از مظلومیت نظام اسلامی است که در تریبون زنده و با ظرفیتی که بعد از سال ها خون دل بزرگان و علما توسط این نظام در اختیار مردم قرار گرفته این گونه علیه خود استفاده بشود.
به روشنی می توان دریافت که این سند در نظام جمهوری اسلامی جایی ندارد تا جایی که رهبر انقلاب موضع صریح گرفتند و فرمودند: «یک مسئلهی دیگر هم من اینجا عرض بکنم: این سند ۲۰۳۰ سازمان ملل و یونسکو و این حرف ها، این ها چیزهایی نیست که جمهوری اسلامی بتواند شانهاش را زیر بار این ها بدهد و تسلیم این ها بشود. به چه مناسبت یک مجموعهی بهاصطلاح بینالمللیای -که قطعاً تحت نفوذ قدرت های بزرگ دنیا است- این حق را داشته باشد که برای کشورهای مختلف، برای ملّت های گوناگون، با تمدّن های مختلف، با سوابق تاریخی و فرهنگی گوناگون، تکلیف معیّن کند که شما باید اینجوری عمل کنید؟ اصل کار، غلط است. اگر چنانچه با اصل کار شما نمی توانید مخالفت بکنید، حدّاقلّش این است که بِایستید بگویید جمهوری اسلامی خودش مشیٰ دارد، خطّ و ربط دارد، ما سندهای بالادستی داریم، ما می دانیم باید در زمینههای آموزش، پرورش، اخلاق، سبک زندگی چهکار کنیم؛ احتیاج به این سند وجود ندارد».
اما مظلومیت نظام مقتدر از این تعابیر رهبر انقلاب بیشتر مشخص است و جریان حاکم و کاملا ضد ارزش های راستین انقلاب و اسلام در این جملات هویدا است. رهبر فرزانه انقلاب در ادامه فرمودند: « این که ما برویم سند را امضا کنیم و بعد هم بیاییم شروع کنیم بیسر و صدا اجرائی کردن، نخیر، این اصلاً مطلقاً مجاز نیست؛ ما اعلام هم کردهایم به دستگاههای مسئول. بنده از شورای عالی انقلاب فرهنگی هم گلهمند هستم؛ آنها باید مراقبت می کردند، نباید اجازه می دادند این کار تا اینجا پیش بیاید که ناچار بشویم ما جلوی آن را بگیریم و ما وارد قضیّه بشویم.
اینجا جمهوری اسلامی است؛ اینجا، مبنا اسلام است، مبنا قرآن است؛ اینجا جایی نیست که سبک زندگی معیوبِ ویرانگرِ فاسدِ غربی بتواند در اینجا اینجور اِعمال نفوذ کند. البتّه متأسّفانه اِعمال نفوذ دارند می کنند و از طُرق مختلف وارد می شوند امّا [این که] اینجور به طور رسمی سند به ما بدهند که «تا 15 سال دیگر باید شما این جوری بکنید، اینجوری بکنید»، ما هم بگوییم بله، معنی ندارد این کار».
این نمونه دیگری از این ایام است که زشت تر از تمجید یک نامزد از سند ۲۰۳۰، امضای پنهانی و اجرای بی سر و صدای دولت مستقر است و از این نمونه ها و طرفداری از مخالفان نظام در صدا و سیما بسیار زیاد است همچون خواننده ضد ارزشی و یا ناراحتی از موشک های سپاه و یا شعار اسرائیل باید از روی زمین محو شود و… که نمونه هایی اندک از یک مناظره است در سخنرانی ها و برنامه های دیگر هم نمونه هایی وجود دارد که از بیان آن ها می گذریم.
انتهای پیام/
,
حال با توجه به این که یک مناظره آن هم با موضوع اقتصادی برگزار شد، چند نکته مهم در مورد این مناظره، مباحث مطرح شده و موضع گیری نامزدهای محترم به نظر می رسد که بیان آن ها خالی از لطف نیست.
نظام مقتدر مظلوم
همان طور که مستحضرید در سرتاسر دنیا انتخاب و تعیین مدیران در سطوح مختلف در نظام های جهان در چارچوب آرمان ها و قانون اساسی آن کشور محقق می شود و مرتبه جدا و در عرض آن نظام تعریف نمی شود و حتی افرادی که برای نامزدی معرفی می شوند باید ملتزم به اهداف و آرمان و قوانین اساسی آن نظام باشند، حتی در مورد امور جزئی و کوچک تر هم نظام های جهان حساس هستند و اجازه نمی دهند کسی که مبنای آن ها را در یک مساله فرعی قبول نداشته باشد در انتخابات شرکت کند، چه رسد به این که در صدا و سیمای آن نظام حضور پیدا کند و خلاف آن صحبت کند، حتی افرادی که به نظریه اقتصاد لیبرال نقد دارند از لحاظ آن ها صلاحیت شرکت عرصه انتخاباتی را ندارند.
اما امروزه و بویژه در سال های گذشته نیز شاهد این رفتار کاندیداهای ریاست جمهوری هستیم که با ظرفیت نظام و با استفاده از فرصت نظام و امنیت حاصل از خون شهدای مظلوم که در اختیار آن ها قرار می گیرد تمام وجهه همت خود را برای تاختن به نظام و مبانی روشن آن صرف می کنند و حتی دیده می شود در موارد متعدد بر اصول مسلمه اسلام عزیز تاخته می شود که این سبک و این نمک نشناسی در نظام های دنیا به هیچ عنوان معمول و مرسوم نیست و این بسته بودن و جلوگیری از آراء مختلف و مخالف مبانی محرز خود را در مقابل دموکراسی هم نمی دانند اما در نظام مظلوم و البته و صد البته مقتدر اسلامی این فرصت مبدل به نقد مبانی روشن اسلام و انقلاب شده است.
برخی اوقات به نظر می رسد کاندیداها فراموش می کنند که موضوع؛ سکانداری امور اجرایی کشور است، نه ایجاد یک جریان اپوزیسیون داخلی و نقد زیربناهای محکم نظام. گویی آقایان خود را در جایگاه رد ایدئولوژی نظام می بینند و گویی تنها مانع آن ها ایدئولوژی اسلام و انقلاب و گفتمان مستضعفان و راه روشن امام راحل (ره) است.
در این روزها و با داغ شدن تنور انتخابات برخی نامزدهای انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری به جای پاسخگویی به عملکرد گذشته و ترسیم راه آینده فضای تبلیغات را با کرسی علمی جابجا گرفته با بی توجهی و بدون آن که کسی مانع آن ها باشد به اصول نظام می تازند که نمونه هایی از آن ها عبارت اند از زیر سوال بردن واجبی مانند امر به معروف و نهی از منکر که از فروع دین است! از آن دسته واجباتی است که حتما مغفول مانده و به فراموشی سپرده شده است و از نظر شرافت بر واجبات دیگر، همین یک روایت کافی است.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرمایند: «وَ مَا أَعْمَالُ اَلْبِرِّ کُلُّهَا وَ اَلْجِهَادُ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ عِنْدَ اَلْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْیِ عَنْ اَلْمُنْکَرِ إِلاَّ کَنَفْثَهٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ» نهج البلاغه صبحی صالح صفحه ۵۴۲ حکمت ۳۷۴٫ همه کارهای خوب و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهی از منکر چون قطره ای است در دریای عمیق.
اما در این ایام دیده می شود با لفاظی و بازی با کلمات این اصل مهم شرعی تبدیل به تعابیری همچون دخالت در امور مردم، سرک کشیدن به زندگی مردم، بگیر و ببند و … شده است. گرچه همه می دانند و حتی به اعتقاد بنده، افرادی که این کلمات را بر زبان جاری می کنند بهتر از هر کس می دانند که این کلمات خلاف واقع است و جنبه تبلیغاتی دارد و هر فردی این را می فهمد که امر به معروف و نهی از منکر با دخالت در زندگی مردم متفاوت است.
امر به معروف یک اصل مترقی دین ما است که موجب اصلاح جامعه است مانند دو دوستی که یکدیگر را در تمیز شدن کمک می کنند که هیچ انسان عاقلی این را مزاحمت یک دست برای دیگری تصور نمی کند، این همان اصلی است که حضرت سیدالشهداء علیه السلام خون خود را در راه این واجب هدیه پیشگاه الهی کردند.
نکته دیگر خشن و ضد آزادی جلوه دادن جریان ارزشمند نیروهای اصیل و انقلابی است که در این جا دو مطلب را لازم به ذکر می دانم: اول این که نیروهای انقلابی بر خلاف ادعای این افراد در خشونت های یاد شده هیچ گاه شرکت نداشته بلکه مورد خشونت واقع شده اند، همانطور که لطمات جنگ و اسارت و… همه متعلق به خانواده معظم شهدا و ایثارگران امروز بوده و هست.
وقتی افراد سرشناس این جریان در استان اصفهان که بیشترین شهید را در دوران دفاع مقدس تقدیم پیشگاه اسلام و انقلاب کرده و حتی در دفاع از حرم حضرت زینب کبری (س) کماکان پیشتاز ایثار و شجاعت است به نطق می پردازد و با بی حیایی تمام شهدای مدافع حرم را مظهر خشونت معرفی می کند، نشان دهنده بی اساسی این سخنان این افراد است.
دوم؛ به سابقه این افراد و نزدیکانشان اگر بنگریم، در می یابیم که رفتار خشن و ضد آزادی بر خلاف ادعاهای مکرر آن ها و کوبیدن بر روی این طبل تو خالی در سیره آن ها مشهود است، سید مهدی هاشمی و ترورها و اعدام های او از جمله شهادت شهید شمس آبادی و … منتسب به نیروهای ارزشی است یا شما؟! فتنه ۸۸ و سوزاندن و به آتش کشیدن رهگذر در خیابان و بسیجی در کارنامه نزدیکان ما است یا شما؟! جمع کردن نوارهای علامه مصباح حتی دروس فلسفی ایشان در دوران اصلاحات کارنامه چه کسانی است؟ فتنه ۷۸ و آن همه خشونت ارمغان کدام تفکر است؟
چه کسی مسئولیت های کلان این کشور را به افراد فتنه گر سپرد که به تعبیر حضرت امام خامنه ای (مد ظله العالی) باید به این افراد بی اعتماد بود و مدیریت کلان و مسئولیت نمی توان به آن ها سپرد، نمی شود به این افراد اعتماد کرد چراکه در فتنه ۸۸ امتحان بدی پس داده اند.
تعارض آشکار سند ۲۰۳۰ با اسلام ناب محمدی (ص)
اما یک نمونه دیگر اشاره یکی از نامزدها به سند ۲۰۳۰ برای طرح مهم اثرگذار در نظام آموزشی و فرهنگی کشور است که در مناظره روز جمعه مطرح شد، اگر کسی این طرح را حتی مطالعه اجمالی کرده باشد به وضوح تعارض آن را با اسلام ناب متوجه می شود.
این هم از مظلومیت نظام اسلامی است که در تریبون زنده و با ظرفیتی که بعد از سال ها خون دل بزرگان و علما توسط این نظام در اختیار مردم قرار گرفته این گونه علیه خود استفاده بشود.
به روشنی می توان دریافت که این سند در نظام جمهوری اسلامی جایی ندارد تا جایی که رهبر انقلاب موضع صریح گرفتند و فرمودند: «یک مسئلهی دیگر هم من اینجا عرض بکنم: این سند ۲۰۳۰ سازمان ملل و یونسکو و این حرف ها، این ها چیزهایی نیست که جمهوری اسلامی بتواند شانهاش را زیر بار این ها بدهد و تسلیم این ها بشود. به چه مناسبت یک مجموعهی بهاصطلاح بینالمللیای -که قطعاً تحت نفوذ قدرت های بزرگ دنیا است- این حق را داشته باشد که برای کشورهای مختلف، برای ملّت های گوناگون، با تمدّن های مختلف، با سوابق تاریخی و فرهنگی گوناگون، تکلیف معیّن کند که شما باید اینجوری عمل کنید؟ اصل کار، غلط است. اگر چنانچه با اصل کار شما نمی توانید مخالفت بکنید، حدّاقلّش این است که بِایستید بگویید جمهوری اسلامی خودش مشیٰ دارد، خطّ و ربط دارد، ما سندهای بالادستی داریم، ما می دانیم باید در زمینههای آموزش، پرورش، اخلاق، سبک زندگی چهکار کنیم؛ احتیاج به این سند وجود ندارد».
اما مظلومیت نظام مقتدر از این تعابیر رهبر انقلاب بیشتر مشخص است و جریان حاکم و کاملا ضد ارزش های راستین انقلاب و اسلام در این جملات هویدا است. رهبر فرزانه انقلاب در ادامه فرمودند: « این که ما برویم سند را امضا کنیم و بعد هم بیاییم شروع کنیم بیسر و صدا اجرائی کردن، نخیر، این اصلاً مطلقاً مجاز نیست؛ ما اعلام هم کردهایم به دستگاههای مسئول. بنده از شورای عالی انقلاب فرهنگی هم گلهمند هستم؛ آنها باید مراقبت می کردند، نباید اجازه می دادند این کار تا اینجا پیش بیاید که ناچار بشویم ما جلوی آن را بگیریم و ما وارد قضیّه بشویم.
اینجا جمهوری اسلامی است؛ اینجا، مبنا اسلام است، مبنا قرآن است؛ اینجا جایی نیست که سبک زندگی معیوبِ ویرانگرِ فاسدِ غربی بتواند در اینجا اینجور اِعمال نفوذ کند. البتّه متأسّفانه اِعمال نفوذ دارند می کنند و از طُرق مختلف وارد می شوند امّا [این که] اینجور به طور رسمی سند به ما بدهند که «تا 15 سال دیگر باید شما این جوری بکنید، اینجوری بکنید»، ما هم بگوییم بله، معنی ندارد این کار».
این نمونه دیگری از این ایام است که زشت تر از تمجید یک نامزد از سند ۲۰۳۰، امضای پنهانی و اجرای بی سر و صدای دولت مستقر است و از این نمونه ها و طرفداری از مخالفان نظام در صدا و سیما بسیار زیاد است همچون خواننده ضد ارزشی و یا ناراحتی از موشک های سپاه و یا شعار اسرائیل باید از روی زمین محو شود و… که نمونه هایی اندک از یک مناظره است در سخنرانی ها و برنامه های دیگر هم نمونه هایی وجود دارد که از بیان آن ها می گذریم.
انتهای پیام/
,
حال با توجه به این که یک مناظره آن هم با موضوع اقتصادی برگزار شد، چند نکته مهم در مورد این مناظره، مباحث مطرح شده و موضع گیری نامزدهای محترم به نظر می رسد که بیان آن ها خالی از لطف نیست.
,
نظام مقتدر مظلوم
,
همان طور که مستحضرید در سرتاسر دنیا انتخاب و تعیین مدیران در سطوح مختلف در نظام های جهان در چارچوب آرمان ها و قانون اساسی آن کشور محقق می شود و مرتبه جدا و در عرض آن نظام تعریف نمی شود و حتی افرادی که برای نامزدی معرفی می شوند باید ملتزم به اهداف و آرمان و قوانین اساسی آن نظام باشند، حتی در مورد امور جزئی و کوچک تر هم نظام های جهان حساس هستند و اجازه نمی دهند کسی که مبنای آن ها را در یک مساله فرعی قبول نداشته باشد در انتخابات شرکت کند، چه رسد به این که در صدا و سیمای آن نظام حضور پیدا کند و خلاف آن صحبت کند، حتی افرادی که به نظریه اقتصاد لیبرال نقد دارند از لحاظ آن ها صلاحیت شرکت عرصه انتخاباتی را ندارند.
,
اما امروزه و بویژه در سال های گذشته نیز شاهد این رفتار کاندیداهای ریاست جمهوری هستیم که با ظرفیت نظام و با استفاده از فرصت نظام و امنیت حاصل از خون شهدای مظلوم که در اختیار آن ها قرار می گیرد تمام وجهه همت خود را برای تاختن به نظام و مبانی روشن آن صرف می کنند و حتی دیده می شود در موارد متعدد بر اصول مسلمه اسلام عزیز تاخته می شود که این سبک و این نمک نشناسی در نظام های دنیا به هیچ عنوان معمول و مرسوم نیست و این بسته بودن و جلوگیری از آراء مختلف و مخالف مبانی محرز خود را در مقابل دموکراسی هم نمی دانند اما در نظام مظلوم و البته و صد البته مقتدر اسلامی این فرصت مبدل به نقد مبانی روشن اسلام و انقلاب شده است.
,
برخی اوقات به نظر می رسد کاندیداها فراموش می کنند که موضوع؛ سکانداری امور اجرایی کشور است، نه ایجاد یک جریان اپوزیسیون داخلی و نقد زیربناهای محکم نظام. گویی آقایان خود را در جایگاه رد ایدئولوژی نظام می بینند و گویی تنها مانع آن ها ایدئولوژی اسلام و انقلاب و گفتمان مستضعفان و راه روشن امام راحل (ره) است.
,
در این روزها و با داغ شدن تنور انتخابات برخی نامزدهای انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری به جای پاسخگویی به عملکرد گذشته و ترسیم راه آینده فضای تبلیغات را با کرسی علمی جابجا گرفته با بی توجهی و بدون آن که کسی مانع آن ها باشد به اصول نظام می تازند که نمونه هایی از آن ها عبارت اند از زیر سوال بردن واجبی مانند امر به معروف و نهی از منکر که از فروع دین است! از آن دسته واجباتی است که حتما مغفول مانده و به فراموشی سپرده شده است و از نظر شرافت بر واجبات دیگر، همین یک روایت کافی است.
,
امیرالمؤمنین علی علیه السلام می فرمایند: «وَ مَا أَعْمَالُ اَلْبِرِّ کُلُّهَا وَ اَلْجِهَادُ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ عِنْدَ اَلْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْیِ عَنْ اَلْمُنْکَرِ إِلاَّ کَنَفْثَهٍ فِی بَحْرٍ لُجِّیٍّ» نهج البلاغه صبحی صالح صفحه ۵۴۲ حکمت ۳۷۴٫ همه کارهای خوب و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهی از منکر چون قطره ای است در دریای عمیق.
,
اما در این ایام دیده می شود با لفاظی و بازی با کلمات این اصل مهم شرعی تبدیل به تعابیری همچون دخالت در امور مردم، سرک کشیدن به زندگی مردم، بگیر و ببند و … شده است. گرچه همه می دانند و حتی به اعتقاد بنده، افرادی که این کلمات را بر زبان جاری می کنند بهتر از هر کس می دانند که این کلمات خلاف واقع است و جنبه تبلیغاتی دارد و هر فردی این را می فهمد که امر به معروف و نهی از منکر با دخالت در زندگی مردم متفاوت است.
,
امر به معروف یک اصل مترقی دین ما است که موجب اصلاح جامعه است مانند دو دوستی که یکدیگر را در تمیز شدن کمک می کنند که هیچ انسان عاقلی این را مزاحمت یک دست برای دیگری تصور نمی کند، این همان اصلی است که حضرت سیدالشهداء علیه السلام خون خود را در راه این واجب هدیه پیشگاه الهی کردند.
,
نکته دیگر خشن و ضد آزادی جلوه دادن جریان ارزشمند نیروهای اصیل و انقلابی است که در این جا دو مطلب را لازم به ذکر می دانم: اول این که نیروهای انقلابی بر خلاف ادعای این افراد در خشونت های یاد شده هیچ گاه شرکت نداشته بلکه مورد خشونت واقع شده اند، همانطور که لطمات جنگ و اسارت و… همه متعلق به خانواده معظم شهدا و ایثارگران امروز بوده و هست.
,
وقتی افراد سرشناس این جریان در استان اصفهان که بیشترین شهید را در دوران دفاع مقدس تقدیم پیشگاه اسلام و انقلاب کرده و حتی در دفاع از حرم حضرت زینب کبری (س) کماکان پیشتاز ایثار و شجاعت است به نطق می پردازد و با بی حیایی تمام شهدای مدافع حرم را مظهر خشونت معرفی می کند، نشان دهنده بی اساسی این سخنان این افراد است.
,
دوم؛ به سابقه این افراد و نزدیکانشان اگر بنگریم، در می یابیم که رفتار خشن و ضد آزادی بر خلاف ادعاهای مکرر آن ها و کوبیدن بر روی این طبل تو خالی در سیره آن ها مشهود است، سید مهدی هاشمی و ترورها و اعدام های او از جمله شهادت شهید شمس آبادی و … منتسب به نیروهای ارزشی است یا شما؟! فتنه ۸۸ و سوزاندن و به آتش کشیدن رهگذر در خیابان و بسیجی در کارنامه نزدیکان ما است یا شما؟! جمع کردن نوارهای علامه مصباح حتی دروس فلسفی ایشان در دوران اصلاحات کارنامه چه کسانی است؟ فتنه ۷۸ و آن همه خشونت ارمغان کدام تفکر است؟
,
چه کسی مسئولیت های کلان این کشور را به افراد فتنه گر سپرد که به تعبیر حضرت امام خامنه ای (مد ظله العالی) باید به این افراد بی اعتماد بود و مدیریت کلان و مسئولیت نمی توان به آن ها سپرد، نمی شود به این افراد اعتماد کرد چراکه در فتنه ۸۸ امتحان بدی پس داده اند.
,
تعارض آشکار سند ۲۰۳۰ با اسلام ناب محمدی (ص)
,
اما یک نمونه دیگر اشاره یکی از نامزدها به سند ۲۰۳۰ برای طرح مهم اثرگذار در نظام آموزشی و فرهنگی کشور است که در مناظره روز جمعه مطرح شد، اگر کسی این طرح را حتی مطالعه اجمالی کرده باشد به وضوح تعارض آن را با اسلام ناب متوجه می شود.
,
این هم از مظلومیت نظام اسلامی است که در تریبون زنده و با ظرفیتی که بعد از سال ها خون دل بزرگان و علما توسط این نظام در اختیار مردم قرار گرفته این گونه علیه خود استفاده بشود.
,
به روشنی می توان دریافت که این سند در نظام جمهوری اسلامی جایی ندارد تا جایی که رهبر انقلاب موضع صریح گرفتند و فرمودند: «یک مسئلهی دیگر هم من اینجا عرض بکنم: این سند ۲۰۳۰ سازمان ملل و یونسکو و این حرف ها، این ها چیزهایی نیست که جمهوری اسلامی بتواند شانهاش را زیر بار این ها بدهد و تسلیم این ها بشود. به چه مناسبت یک مجموعهی بهاصطلاح بینالمللیای -که قطعاً تحت نفوذ قدرت های بزرگ دنیا است- این حق را داشته باشد که برای کشورهای مختلف، برای ملّت های گوناگون، با تمدّن های مختلف، با سوابق تاریخی و فرهنگی گوناگون، تکلیف معیّن کند که شما باید اینجوری عمل کنید؟ اصل کار، غلط است. اگر چنانچه با اصل کار شما نمی توانید مخالفت بکنید، حدّاقلّش این است که بِایستید بگویید جمهوری اسلامی خودش مشیٰ دارد، خطّ و ربط دارد، ما سندهای بالادستی داریم، ما می دانیم باید در زمینههای آموزش، پرورش، اخلاق، سبک زندگی چهکار کنیم؛ احتیاج به این سند وجود ندارد».
,
اما مظلومیت نظام مقتدر از این تعابیر رهبر انقلاب بیشتر مشخص است و جریان حاکم و کاملا ضد ارزش های راستین انقلاب و اسلام در این جملات هویدا است. رهبر فرزانه انقلاب در ادامه فرمودند: « این که ما برویم سند را امضا کنیم و بعد هم بیاییم شروع کنیم بیسر و صدا اجرائی کردن، نخیر، این اصلاً مطلقاً مجاز نیست؛ ما اعلام هم کردهایم به دستگاههای مسئول. بنده از شورای عالی انقلاب فرهنگی هم گلهمند هستم؛ آنها باید مراقبت می کردند، نباید اجازه می دادند این کار تا اینجا پیش بیاید که ناچار بشویم ما جلوی آن را بگیریم و ما وارد قضیّه بشویم.
,
اینجا جمهوری اسلامی است؛ اینجا، مبنا اسلام است، مبنا قرآن است؛ اینجا جایی نیست که سبک زندگی معیوبِ ویرانگرِ فاسدِ غربی بتواند در اینجا اینجور اِعمال نفوذ کند. البتّه متأسّفانه اِعمال نفوذ دارند می کنند و از طُرق مختلف وارد می شوند امّا [این که] اینجور به طور رسمی سند به ما بدهند که «تا 15 سال دیگر باید شما این جوری بکنید، اینجوری بکنید»، ما هم بگوییم بله، معنی ندارد این کار».
,
این نمونه دیگری از این ایام است که زشت تر از تمجید یک نامزد از سند ۲۰۳۰، امضای پنهانی و اجرای بی سر و صدای دولت مستقر است و از این نمونه ها و طرفداری از مخالفان نظام در صدا و سیما بسیار زیاد است همچون خواننده ضد ارزشی و یا ناراحتی از موشک های سپاه و یا شعار اسرائیل باید از روی زمین محو شود و… که نمونه هایی اندک از یک مناظره است در سخنرانی ها و برنامه های دیگر هم نمونه هایی وجود دارد که از بیان آن ها می گذریم.
,
انتهای پیام/
,
]
به اشتراک گذاری این مطلب!
ارسال دیدگاه