کوهیان خطاب به رییس بعدی بسکتبال: تفکر آسیایی سد و سم است
کارشناس بسکتبال با اشاره به نیازهای این رشته از رییس بعدی فدراسیون خواست تفکر و نگرش کنونی را تغییر دهد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانافرزاد کوهیان در گفتوگو با ایسنا، شرایط کنونی بسکتبال را ارزیابی کرد و از نیازهای این رشته و اولویتهای رییس بعدی فدراسیون صحبت کرد که در ادامه میخوانید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,,
* شرایط کنونی و نیازهای امروز بسکتبال را چطور میبینید؟
,,
بسکتبال در سالهای گذشته سرمایه ملی خوبی داشته و یک سری بازیکن نخبه حضور داشتند که دوستان فدراسیون با مدیریت خوب در این قسمت نتایج خوبی هم کسب کردند. یکی از خلاءهای بسکتبال در این سالها پر شد و واقعا باید قبول کنیم که فدراسیون در بخش نتیجهگیری مناسب عمل کرد. ویترین فدراسیون پر شد که برای بسکتبال و ایران هم مناسب بود اما جنبههای دیگر را باید بررسی کنیم که متوجه شویم آیا توسعه و گسترش داشتهایم یا نه. بسکتبال جهان از هر نظر و در همه ابعاد به طور گسترده گسترش پیدا کرده است اما در بسکتبال ما چنین اتفاقی نیفتاده است. تیم ملی ما خیلی رشد کرده اما اسپانسر خوب نداریم و بازیکنان ما به خارج از ایران رفتهاند. آمدن بازیکنان خارجی خوب به کشور هم همانند گذشته نیست. پس باید همه ابعاد رشد کند تا نتایج مطلوب گرفته شود.
,,
* به این ابعاد مختلف اشاره کنید.
,,
هماکنون لیگ ما از نظر اسپانسر ضعیف است. اسپانسر قوی میخواهیم تا از بازیکنان حمایت کنند. بازیکنان در این شرایط رشد میکنند و این باعث پیشرفت بسکتبال میشود. به طور مثال مصاحبهای از هدی شیرچنگ دیدم که گفته بودم بسکتبال را کنار میگذارد. از این ملیپوشان بااستعداد زیاد داریم که به دلیل افت لیگ بدون تیم مانده و از بین رفتهاند. اسپانسر نباشد رشد نخواهیم کرد.
,,
نکته دیگر ارتقای داوران است. با توجه به رشد فنی بسکتبال ایران داوران چقدر رشد کردهاند؟ چقدر همسو با بسکتبال بودند؟ مطمئنا آنها هم برای تامین نیازهای خود به توجه و حمایت نیاز دارند. باید آنها هم اسپانسر داشته باشند تا هیچ وقت خودشان را در مقام قیاس با دیگران قرار ندهند. از طرف دیگر نتوانستیم داوران را به کلینیکهای مختلف بینالمللی اعزام کنیم. اعزام وجود داشته اما هدفمند و برنامهریزی شده نبود.
,,
نکته دیگر ارتقای مربیان است. بسکتبال از بخشهای مختلف پایه تا تیم بزرگسالان به مربیان متخصص نیاز دارد. برای هر رده مربی خاص لازم است. در این بخش مربیان ما رشد نکرده که هیچ کاهش کمی هم داشتهاند. هیچ اعزام بینالمللی نبوده و ارتباط مربیهای داخلی با خارجی کم شده است. بعد دیگر زیرساختها و سختافزارها است. در بحث سختافزاری بسکتبال ایران هیچ رشدی نداشته است. جدا از اینکه سالن نداریم هیچ بخشی برای پژوهش و فعالیتهای علمی ایجاد نشده است. برای باشگاهها نیز فضایی ایجاد نشده که بتوانند امکانات خودشان را مهیا کنند. در مجموع معتقدم بسکتبال را به صورت یک بسته تصور کنیم که رشد آن منوط به تقویت تمام این موارد است و وقتی این اتفاق نیفتد به نقطه امروزی میرسیم که تیم ملی پشتوانهای ندارد و در آسیا هم دوم میشود.
,* کدام یک از این بخشها را به عنوان اولویت معرفی میکنید؟
,,
فکر میکنم بحث مربی و استعدادیابی در اولویت قرار دارد. اگر پرورش مربی و استعدادیابی خوب انجام نشود بازیکن نداریم، بازیکن نباشد لیگ، داور و سالن لازم نیست. نکته دیگر این است که باید بدانیم وضعیت ما نسبت به دیگر کشورهای آسیایی متفاوت است. از یک طرف در غرب آسیا حریفانی داریم که جمعیت زیادی ندارند و نمیتوانند با ما رقابت کنند و از طرف دیگر شرقیها هستند که با توجه به فیزیک ضعیفتر نمیتوانند برابر ما کاری کنند. هوش و استعداد ایرانی هم که منحصر به فرد است. با این شرایط نباید تفکر ما آسیایی باشد. تفکر آسیایی سد و سهم برای بسکتبال ایران است. باید با این تفکر فاصله موجود با بسکتبال اروپا را کم کنیم. به نظر من ایران در دوره گذشته المپیک و جام جهانی بهتر بود. در این دوره حداقل یک گام ما صعود به مرحله دوم بود که موفق نشدیم. ما در دوره گذشته فاصله خودمان با جهان را دیدیم اما برنامهای برای از بین بردن این برنامه نداشتیم. به یک رشد در این سالها نیاز داشتیم که اتفاق نیفتاد. با این حال به یک کار گسترده نیاز داریم. به نظر من اولین مشکل ما تفکر و نگرش ما است. تفکر و نگرش قبلی جوابگو نبوده و خروجیاش این است که امروز میبینیم. باید تفکر و نگرش تغییر کند و پس از آن برنامهریزی انجام شود. نباید آسیا محل سنجش ما باشد بلکه باید خودمان را با بسکتبال جهان مقایسه کنیم.
,* یکی از موارد مورد نیاز بسکتبال زنده شدن استانها است. چطور میتوان در این راه گام برداشت؟
,,
در تعاریفی که در قانون وزارت ورزش داریم که البته خود این قوانین هم به سال 1350 برمیگردد به مواردی اشاره شده که ما حتی به آنها نیز پایبند نیستیم. بسکتبال همانند فوتبال به یک سازمان لیگ مستقل نیاز دارد. سازمانی که شرایط را برای آمدن باشگاهها مهیا کند تا اسپانسرها باانگیزه وارد رقابتها شوند. سازمان لیگ فوتبال برای باشگاهها و حق پخش وارد چالش و تقابل میشود اما بود و نبود اسپانسرها در بسکتبال فرقی ندارد. متاسفانه به اسپانسرهای بسکتبال بهایی داده نمیشود. پگاه شیراز، پگاه همدان، بیم بابل، ماهان و ذوب آهن اصفهان، تراکتورسازی، همیاری زنجان و توزین الکتریک کاشان یک بخش از بیتوجهی به اسپانسرها در بسکتبال است که باعث شد همه آنها از این رشته بروند. به نظر من در کنار سازمان لیگ باید یک کمیته آسیب شناسی تشکیل میشد تا از گذشته شرایط استانها و اسپانسرها را بررسی میکرد و مشکلاتشان را حل میکرد. زمانی که لیگ آنقدر خوب بود این کمیته را نداشتیم و حالا هم نداریم. نباید بگوییم مشکلات اقتصادی دلیل انحراف تیمها بوده چون رفتن اسپانسر در والیبال وجود نداشته و ندارد. مشکل بیتوجهی و بها ندادن است.
,,
* مدیر بعدی بسکتبال چه صفاتی داشته باشد؟
,,
بسکتبال را دوست داشته باشد و عاشقانه کار کند. شخصی رفتار نکند و تمام کسانی که میتوانند مفید باشند را به کار بگیرند. انگیزه داشته باشد. ارتقای بسکتبال به انگیزه نیاز دارد. بسکتبال را در مسیر عدالت حرکت بدهد. به نظر من حتما نباید مدیر بسکتبالی باشد چرا که اکنون بسکتبال بیشتر از هر چیز به مدیر نیاز دارد. قدرت خودش را تقسیم کند و به کمیتههایش فضای کار بدهد تا رشد کنند. رییس نقش نظارت داشته باشد.
,,
* محمود مشحون ثبت نام کرده است. حضور مجدد او در بسکتبال را چطور میبینید؟
,,
ثبت نام و ورود آقای مشحون به انتخابات خودش سوالهای بیپاسخ است. با توجه به اینکه خانواده بسکتبال از رییس بعدی توقع خروج از بحران دارد اگر آقای مشحون بیاید و روش سابق را پیش بگیرد نه خودش انگیزهای دارد و نه مشکلات موجود حل میشود. بسکتبال نیاز دارد که همفکری داشته باشد. نظر موافق و مخالف شنیده شود. اختلاف نظر باعث رشد میشود نه اینکه نظر مخالف دشمنی تعریف شود. اگر فقط تعریف و تمجید باشد و مخالف سرکوب شود پیشرفتی حاصل نمیشود. نکته دیگر اینجاست که گویا آقای مشحون انگیزهای ندارد و در مصاحبهها اعلام کرده از او خواستهاند تا بیاید. این یعنی تمایلی نداشته و بدون انگیزه وارد رقابت شده است.
,,
انتهای پیام
]
ارسال دیدگاه