هنوز صدای « ایست » ماموران رژیم شاه در گوشم است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا نورحسن نوراحمدی یکی از فرهنگیان کرمانشاه از خاطرات زمان انقلاب در گفتگو با خبرنگار کلاس خبر بیان داشت: سال 1357 دانش آموز پایه پنجم ابتدایی بودم و همراه خانواده ام در ایلام زندگی می کردیم. معلم کلاس پنجمم خانم هاشمی نام داشت، با وجودی که پدرش خان بود خودش از طرفداران انقلاب بود؛ و سر کلاس برای ما در مورد انقلاب و امام صحبت می کرد، گاهی هم کلاس را تعطیل می کرد تا ما در راهپیمایی شرکت کنیم.

وی در ادامه خاطراتش می گوید: آن زمان برادر بزرگم با چند نفر از دوستانش فعالیت انقلابی می کردند و اولین عکس امام را هم او با دوستانش در مسجد شهر نصب کردند. هنگام نصب عکس امام من هم آنجا بودم و از اینکه برای اولین بار عکس ایشان را می دیدم بسیار خوشحال بودم.

نوراحمدی با ذکر این نکته که هیچ وقت آن شب را فرموش نمی کنم گفت: کمی قبل از پیروزی انقلاب یک شب همراه برادرم و دوستش به منزل خواهرم رفتیم، اداره تربیت بدنی کنار منزل آنها بود، روی تابلوی سردر اداره آرم شیر خورشید و تاج بود. ما سه نفر با خانواده خواهرم تصمیم گرفتیم روی تابلو را رنگ کنیم.

برای انجام اینکار باید حواسمان را جمع می کردیم، یکی از ما نگهبانی می داد تا سربازانی که در آن حوالی گشت می زدند سرنرسند. بعد از تلاش زیاد و پایین آوردن تابلو آن را رنگ کرده و سرجایش گذاشتیم. در راه  برگشت به خانه، دوست برادرم گفت: اگر در مسیر کسی به شما ایست زد سریع بگویید « آشنا » و گرنه با گلوله شما را می زند. در همین فکر بودیم که نزدیک منزل و در تاریکی شب ناگهان صدای بلندی گفت « ایست» من و برادرم خشکمان زد و نتوانستیم حتی یک کلمه حرف بزنیم، بلافاصله یکی از سربازها که در حد فاصل 50 متری بود به زانو نشست و اسلحه اش را آماده شلیک کرد، ما منتظر شلیک گلوله بودیم که دوست برادرم با دست پاچگی گفت: « آشنا ». بعد یکی از آنها گفت: دست ها را روی سر بگذارید و جلو بیاید. پس از بازدید بدنی و یکسری سوال و جواب ما را آزاد کردند . ولی تا لحظه ای که به خانه رسیدیم و هنوز صدای « ایست » ماموران رژیم شاه در گوشم است.

انتهای پیام/گ