نیم نگاهی به سنت دیرینه ی تمنای باران در هرمزگان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز، در هرمزگان مراسم هایی در سنت و آداب و رسوم  رواج داشته که دانستن آنها خالی از لطف نیست. در زمان قدیم وقتی به مدت زمان طولانی در استان هرمزگان باران نمی آمد، مردم برای باریدن باران نیایش و قربانی هایی می دادند تا خدا این رحمت الهی را بر سر آنها بباراند.

به دعای طلب باران اصطلاحا "قبله دعا" رفتن می گویند. قبله‌ دعا از سنت پیامبران و یکی از مراسم قدیمی مردم استان هرمزگان است که تا به امروز هم‌چنان زنده است. این مراسم برای مردم بومی جنبه مقدسی پیدا کرده است. در سال‌هایی که باران به موقع نمی‌بارد و آب برکه‌ ها و چاه‌ ها کم می‌شود و دشت‌ها و صحراها سبز نمی‌شوند، و خشک سالی شود مردم منطقه مطابق رسوم قدیمی برای طلب باران آیینی را اجرا می کنند که به آن اصطلاحا قبله دعا گفته می شود. رسم قبله دعا را با صلاحدید یکی از ریش سفیدان و افراد با ایمان محل در یک روز جمعه برگزار می کنند.  در این روز همه اهالی از پیر و جوان، زن و مرد، به محلی خارج از شهر میروند.

آنها کودکان را بخاطر اینکه معصوم و بی گناه هستند و دعاهایشان زودتر اجابت می شود، با خود همراه می کنند. پس از رسیدن به محل مورد نظر که معمولا روی تپه ای واقع است شروع به خواندن دعا و نماز می کنند. پس از آن اقدام به قربانی کرده و از گوشت قربانی نذری می پزند. با غذای نذری فقرا و مساکین را اطعام می کنند و با دعا و خیرات از خدا می خواهند برای آنها باران بفرستد . آداب ظاهری خاص خود دارد ، آدابی همچون سه روز روزه بودن قبل از نماز و دعا ،‌ نپوشیدن لباس فاخر ، پیاده رفتن به مراسم قبله دعا و ...

این رسم قدیمی، همه ساله در استان هرمزگان به خصوص؛ جزیره قشم برای ریزش به ‎موقع باران و یا ریزش زودتر و بیشتر باران، تعداد قابل توجهی گوسفند قربانی می‎کنند و گوشت آن‎ها را به صورت خورش درآورده و به همراه برنج بین مستمندان توزیع می‎نمایند. مراسم در بیرون شهر صورت می گیرد و پیش از هر کاری اهالی به خواندن نماز می‎ایستند و سپس گوسفندها را ذبح می‎کنند، هم زمان با فراهم کردن مراسم قربانی، آب انبارهای خود را که در محل به نام برکه معروف است؛ تخلیه و تمیز کرده و منتظر ریزش باران می مانند.

در قشم اگر خشکسالى باشد و باران نبارد گروهى از سیاهان ـ زن و مرد ـ کمر خود را با دستمال یا لنگ مى‏بندند و زنبیل در دست، پشت سر هم دستمال و لنگ کمر یکدیگر را مى‏گیرند و راه مى‏افتند و به در خانه‏ها مى‏روند و مى‏خوانند:

میش کوچک، اى شیک کوچک انشاء الله اى گردن زخمین انشاء الله خدا باران دهد انشاء الله به جو کاران دهد انشاء الله به فقیر اى دهد انشاء الله

مردم در طلب باران و به نیت آن گندم، برنج، جو، شکر، خرما و پول خیر مى‏کنند. اگر مقدار مواد غذایى که جمع مى‏شود زیاد باشد، سیاهان به خارج شهر مى‏روند، غذایى بى‏نمک درست مى‏کنند و در همان جا بر زمین مى‏ریزند تا موجودات که باران را به بند کشیده‏اند، باران را رها مى‏کنند. اگر باران زیاد ببارد براى دفع باران شیشه‏اى پر از آب را به نیت بند آمدن باران زیر خاک مى‏کنند.

انتهای پیام/م.ر