وی افزود: من دیگر در جلساتی که باشگاه با بازیکنان خواهد گذاشت شرکت نمیکنم، چون در آنها صداقتی وجود ندارد. متاسفانه هیچکس در باشگاه راهآهن متوجه مشکلات بازیکنان نیست و اینکه چه وضعیت بدی دارند و چگونه زندگی خود را سپری میکنند. من فقط سر تمرین میروم تا دلم برای بچهها تنگ نشود و دیگر هیچ چیز برایم مهم نیست. تیم ما وابسته به شرکتی است که وضعیت بازیکنان برای مسئولان این شرکت اصلاً مهم نیست. واقعاً نمیدانم چرا با این شرایط تیمداری میکنند.
قربانی در واکنش به اینکه مشکلات باشگاه راهآهن را به دستگیری مالک این باشگاه مربوط میدانند، گفت: ما هم اینطور فکر میکردیم، چرا که عنوان میکردند نهادهای قضایی جلوی مسائل مالی را گرفتهاند ولی حالا متوجه شدهایم شرکتی که مالک باشگاه راهآهن است نمیخواهد به بازیکنان پول بدهد و ما هم نمیدانیم چگونه پولمان را بگیریم.
وی عنوان کرد: واقعاً متاسفم برای پیراهنی که به تن کردهام، البته نه به خاطر نام راهآهن، بلکه از بابت تبلیغی که روی آن نقش بسته است. پیراهن باشگاه قدیمی راهآهن ارزش دارد، البته بدون نام تبلیغات شرکتی که مالک این باشگاه است. مسئولان این شرکت هیچ کاری برای بازیکنان نکردند و شکایت ما به کمیته انضباطی هم چیزی را عوض نمیکند، چون احکام این کمیته هیچ ضمانت اجرایی ندارد.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه