شهید حسینی طباطبایی؛ مبارزی که پرچم انقلاب را در سیستان برافراشت

شهید سید محمدتقی حسینی طباطبایی نیز یکی از شهدای این حادثه تروریستی بود، وی در خانواده ای فاضل و مبارز در اول دیماه ۱۳۰۷ هجری شمسی در روستای چلنگ شهرستان زابل دیده به جهان گشود.

سید محمدتقی علاوه برتحصیل در امور خانه و کشاورزی نیز پدر و مادر را یاری می رساند، اما این مشغله ها، روان تشنه او را سیراب نمی کرد و سرانجام با موافقت خانواده به برای ادامه درس به زابل رفت.

این شهید بزرگوار در سن شانزده سالگی به زابل آمد و در یکی از چند حوزه علمیه شهر که زیر نظر دایی اش حجت الاسلام سید صدرالدین طباطبایی اداره می شد، مشغول تحصیل و در ۱۸سالگی عازم مشهد شد.

پس از عزیمت به مشهد در حجره ای ساده و کوچک درمدرسه بالاسر سکنی گزید و مشغول تحصیل و با دوستانی چون مقام معظم رهبری و تعدادی دیگر از شخصیته ای عالم ومبارز آشنا شد.

کسب علم و ادب از برترین استادان عصر خویش

وی در مشهد از استادانی چون آیت الله میرزا جواد ملکی تبریزی وآیت الله فقیه سبزواری، آیت الله شیخ غلامحسین تبریزی و میرزا احمدمدرس یزدی و ادیب نیشابوری، علم و عرفان و ادب کسب کرد و ۱۶ سال در حوزه علمیه مشهد علم و دانش آموخت.

شهید حسینی طباطبایی درسال۱۳۴۰ ه.ش با دختر دایی اش که سیده ای از خانواده سادات روحانی سیستان بود، ازدواج کرد که ثمره این پیوند سه پسر و شش دختر است.

شهید حسینی بنا داشت درمشهد اقامت گزیند و به تحصیل وتدریس و تالیف ادامه دهد، اما عده ای از مومنین زابل از محضر آیت الله العظمی در نجف و آیت الله العظمی میلانی درمشهد تقاضا کرده بودند یک عالم و روحانی که مسلط بر وعظ و خطابه و منبر باشد و توانایی تدریس ومدیریت مدرسه علمیه را داشته باشد، به زابل بفرستند.

آیت الله العظمی حکیم نیز این امر انتخاب رابه آیت الله العظمی میلانی واگذار کرد، ایشان اعتقاد داشتند مناطق دور به ویژه جایی مثل سیستان نباید خالی از مبلغین کارآمد باشد که با شهید حسینی طباطبایی در این باره گفتگو کرد و از او خواست به زابل برود و به نشر و ترویج اسلام بپردازد.

عزیمت به سیستان و نقش ویژه در پیروزی انقلاب اسلامی

سید محمدتقی به حکم استاد خویش این ماموریت را پذیرفت و در سال۱۳۴۱عازم سیستان شد، پس از اقامت در زابل، به تکمیل مجتمع دینی و فرهنگی که قبلا توسط عده ای از مومنین آغازشده بود، پرداخت.

وی که نمایندگی مراجع عظام ازجمله آیت الله العظمی حکیم را به عهده داشت، ابتدا مسجد و مهدویه حکیم را تکمیل و افتتاح کرد و آن را سنگر مبارزه با جهل و جور و پایگاه اقامه نماز جماعت کرد و از منبر این مسجد به ادامه سخنرانی های پرمحتوا و در عین حال قابل فهم برای مخاطبان پرداخت.

در ایامی که این شهید بزرگوار در زابل حضورداشت خفقان بر منطقه حاکم بود، در چنین فضایی سید محمدتقی، تنها علمدار پرچم مبارزه و قیام برعلیه حکومت جور و جهل بود وی پس از قیام امام خمینی (ره) به عنوان یگانه پیرو حقیقی و فدایی ایشان در منطقه فعالیت داشت.

حضور شهید در سیستان عامل آرامش و امنیت و امید مردم ستم دیده و نیازمند بود، خانه اش مأمن و پایگاه استقبال و پذیرش علما و شخصیت های مبارز تبعیدی به شهر زابل همانند آیت الله طالقانی، جنتی، خزعلی، صلواتی، مروارید، مرحوم شیخ عباس ایزدی، عباس پورمحمدی، شیخ محمد روشنی، شهید محمد منتظری، سید احمد کلانتر بود و عامل مساعدت و کمک به انقلابیون، همانند شهید اندرزگو و شهید محمد منتظری در خروج از کشور از طریق کشورهای افغانستان و پاکستان به شمار می رفت.

همچنین شهید طباطبایی با تهیه اسلحه از بیرون از مرزها و توزیع و ارسال آن به شهرهای تهران، اصفهان، دزفول نقش اساسی در پیروزی انقلاب اسلامی داشت.

به همین دلیل در سال ۱۳۵۳ توسط ساواک رژیم طاغوت دستگیر و در تهران زندانی شد و پس از یک سال مقاومت، آزاد شد پس از آزادی از زندان آقا ممنوع المنبر شده بود و اجازه سخنرانی نداشت و دستور داد یک تریبون بسازند، آنگاه در مراسم خاص پشت تریبون قرار می گرفت ومی فرمود: به من گفته اند برمنبر سخنرانی نکنم نه پشت تریبون.

در آغاز حرکت های علنی کشور در سال ۱۳۵۷، ایشان به عنوان پرچمدار مبارزات، اولین اعتراضات و تظاهرات را در استان آغاز و مدیریت کرد. نخستین راهپیمایی و تظاهرات مردم که از جانب فرهنگیان و دانش آموزان آغاز شد، توسط شهید حسینی مدیریت وهدایت می شد و اولین کسی که در اولین راهپیمایی سیستان، سخنرانی حماسی و حکیمانه ای را ایراد فرمود، ایشان بود.

خدمات شهید حسینی طباطبایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی

این شهید بزرگوار پس از پیروزی انقلاب، مسئولیت دادگاه انقلاب اسلامی، سامان دادن اوضاع در سیستان و تشکیل کمیته و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را بر عهده داشت.

وی با هماهنگی رهبران انقلاب، که همواره با آنها در تماس بود، نهادهایی چون دادگاه، کمیته و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را تاسیس و راه اندازی کرد و نیروهای مومن وانقلابی را در این نهادها به کار گرفت و به سبب دانش مدیریت و تبحر در علوم قضایی و فقه اسلامی طی حکمی از سوی آیت الله مشکینی، مسئولیت دادگاه انقلاب و کمیته را خود به عهده گرفت.

دراولین انتخابات مجلس شورای اسلامی با رای قاطع مردم زابل راهی مجلس شد، رفتار، کردار و شجاعت شهید در بین نمایندگان از جایگاه خاصی برخوردار بود، بطوری که ایشان را به عنوان امام جماعت مجلس شورای اسلامی برگزیدند.

این شهید والا مقام اولین کسی بود که طرح عدم کفایت بنی صدر را امضا و مطرح کرد و به عنوان یکی از پیروان واقعی امام خمینی(ره) و به همراه یارانش چون شهید بهشتی (ره) و مقام معظم رهبری که از دوران تحصیل در مشهد با او آشنا بود، خدمات قابل توجهی به منطقه و کشور ارائه کرد.

شهید محمدتقی حسینی طباطبایی سرانجام در شامگاه ششم تیر ماه سال ۱۳۶۰ به همراه هفتاد و دو تن از خدمتگزاران مخلص به دست منافقین بر اثر انفجار بمب به درجه والای شهادت نائل شد.

انتهای پیام/