بازخوانی کارنامه پرحاشیهترین و ساختارشکنترین مجلس تاریخ ایران؛
نماینده مردم یا اربابان خارج نشین!؟/کاغذبازی و هنجارشکنی؛ همه هنر مجلس ششمیها
مجلس ششم که شعار توسعه سیاسی را در راستای توسعه سیاستهای معارضان جمهوری اسلامی تعریف کرده بود، بیشترین نامهنگاری و صدور بیانیه را در دوره 4 ساله خود داشت و عملاً تریبون ضدانقلاب شده بود. مجلس ششمیها با کنار گذاشتن دغدغههای مردم حتی در نامگذاری طرحها نیز برای ایجاد تنش و آشوب تلاش میکردند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت بسیج فرهنگیان، در گزارش نخست، آغاز جنجالی مجلس و تلاش اصلاح طلبان تمامیت خواه را برای جلوگیری ورود غیرهمفکران خود به مجلس به تفصیل بیان کردیم. در گزارش پیش رو بخشی از فعالیت ها و مصوبات این مجلس را مرور می کنیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,مجلس قانونگذاری یا نامهنگاری و بیانیه !؟
, مجلس قانونگذاری یا نامهنگاری و بیانیه !؟,میتوان گفت هیچ یک از مجالس تشکیل شده بعد از انقلاب، به اندازه مجلس ششم نامه و بیانیه صادر نکردهاند. نمایندگان مجلس در هر موضوع یا اتفاقی که میتوانست زمینه کمی تنش سیاسی ایجاد کند فرصت را مغتنم شمرده و نامه نگاری میکردند، مخاطب این نامهها، مسؤولین یا مردم بودند.
,گاه نیز قبل از رسیدن نامه به مسئول مخاطب، رسانه های معارض جمهوری اسلامی، محتوای نامه را منتشر میکردند. این اتفاق را می توان اینگونه تحلیل کرد که نمایندگان مجلس، نامه نگاری را به تریبونی برای فعالیت علیه نظام تبدیل کرده بودند و هدف آن ها صرفا بیان انتقاد نبوده است. در طول فعالیت چهارساله مجلس ششم 134 نامه و بیانیه صادر شد. نمونه هایی از موضوعات نامهها و بیانیه ها را در ذیل مشاهده فرمایید:
,نمایندگان، 22 روز بعد از شروع فعالیت مجلس اولین نامه خود را به هاشمی شاهرودی رئیس قوه قضائیه نوشتند؛ این نامه در 29 خرداد 79 با 150 امضا نگاشته شده بود، نمایندگان علت توقیف مطبوعات و بازداشت برخی افراد را پرسیده بودند.
,نامه دیگری که نمایندگان نوشتند خطاب به ملت ایران و با 148 امضا صادر شد. نمایندگان در این نامه که توسط فراکسیون مشارکت تنظیم شده بود از مردم خواسته بودند تا تحت تأثیر جوسازی علیه مجلس شورای اسلامی، به دنبال حذف اصلاح قانون مطبوعات از دستور کار مجلس قرار نگیرند و از نمایندگان خود دفاع کنند. این نامه در شرایطی نوشته شد که چند روز پیاپی جلوی مجلس تجمعاتی برگزار میشد. معترضان نسبت به رفتار برخی نمایندگان نسبت به حکم حکومتی رهبر انقلاب اعتراض داشتند.
,سومین نامه مهم که لازم است به آن اشاره شود، نامهای با 190 امضاء در تقدیر و تشکراز مهاجرانی وزیر ارشاد دولت اصلاحات بود این نامه در حالی نوشته میشد که عملکرد مهاجرانی به خصوص در عبور از خط قرمزهای اسلامی در مطبوعات و سینما به شدت مورد انتقاد بود. مجلس ششمیها دومین نامه گلایه آمیز خود خطاب به آیت الله هاشمی شاهرودی را در پنجم بهمن سال 79 با 150 امضا نگاشتند و نسبت به وضعیت افشاری و سحابی ابراز نارضایتی کردند؛ نامهای با همین مضمون با همان تعداد امضاء 22 فروردین سال 80 تکرار شد.
,یکی دیگر از نامههای مجلس ششم که در واقع بیانیه سیاسی علیه نظام بود با امضای 163 نماینده در تاریخ 12 آذر سال 80 در خصوص نحوه محاکمه اعضای نهضت آزادی نوشته شد.
,بررسی محتوای نامه ها نشان دهنده سطح دغدغه نمایندگان است. معیشت و مشکلات مردمی که مجلس ششمی ها قرار بود پیگیر حل و بررسی آن باشند در این بیانیه ها جایی ندارد و این بیانیه ها صرفا ابزاری برای تبلیغ علیه نظام بوده است. نامه هایی که به رئیس قوه قضائیه نوشته شده بود، ماهیتا کیفرخواست نمایندگان علیه وی و نادیده گرفتن اصل مهم تفکیک قوا و زیر پا گذاشتن شؤون نظام بود.
, بررسی محتوای نامه ها نشان دهنده سطح دغدغه نمایندگان است. معیشت و مشکلات مردمی که مجلس ششمی ها قرار بود پیگیر حل و بررسی آن باشند در این بیانیه ها جایی ندارد و این بیانیه ها صرفا ابزاری برای تبلیغ علیه نظام بوده است. نامه هایی که به رئیس قوه قضائیه نوشته شده بود، ماهیتا کیفرخواست نمایندگان علیه وی و نادیده گرفتن اصل مهم تفکیک قوا و زیر پا گذاشتن شؤون نظام بود.,علاقه مفرط به پیوستن به کنوانسیونهای بینالمللی
, علاقه مفرط به پیوستن به کنوانسیونهای بینالمللی,مجلس ششم بیشترین تلاش برای پیوستن به کنوانسیونهای بین المللی را در کارنامه خود دارد. سیدناصرقوامی، رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس ششم در این زمینه میگوید: «من و همکارانم در مجلس ششم شورای اسلامی به الحاق ایران به سه کنوانسیون مهم رای موافق دادیم. کنوانسیون حمایت از حقوق کودکان که در نهایت الحاق ایران به صورت مشروط به این کنوانسیون به تایید شورای نگهبان هم رسید. الحاق ایران به کنوانسیونهای منع شکنجه و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض از حقوق زنان هم در مجلس رای آورد اما در نهایت با الحاق ایران به این کنوانسیونها مخالفت شد...»
,به نظر می رسد علاقه مفرط نمایندگان به پیوستن کنوانسیون های بین المللی در کشوری که مطابق قانون اساسی باید تمام قوانینش مطابق اسلام باشد؛ با هدف بسترسازی برای تغییر ساختارهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی صورت گرفته است.
,مجلس ششمی ها در راستای نهادینه سازی اندیشه فمینیسم، در صدد پیوستن به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض از حقوق زنان برآمدند. این کنوانسیون در موارد بسیاری با احکام اسلامی در تعارض بود و طبیعتا شورای نگهبان آن را رد کرد. برخی از موارد تعارض این کنوانسیون با احکام اسلام عبارتند از: حرمت ازدواج با محارم و خواهر همسر، تفاوت در میزان ارث و حرمت سقط جنین.
, مجلس ششمی ها در راستای نهادینه سازی اندیشه فمینیسم، در صدد پیوستن به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض از حقوق زنان برآمدند. این کنوانسیون در موارد بسیاری با احکام اسلامی در تعارض بود و طبیعتا شورای نگهبان آن را رد کرد. برخی از موارد تعارض این کنوانسیون با احکام اسلام عبارتند از: حرمت ازدواج با محارم و خواهر همسر، تفاوت در میزان ارث و حرمت سقط جنین.,بنابراین با پیوستن به این کنوانسیون احکام صریح اسلام نادیده گرفته میشد، هرچند مجلس شرط کرده بود که «الحاق جمهوری اسلامی ایران منوط به برقراری تحفظات و شرایطی است» اما زمانی که شاکله این کنوانسیون، ایجاد تشابه حقوق بین زن و مرد و در موارد زیادی مغایر با دستورات شرع است حتی با شرط تحفظ هم پیوستن به این کنوانسیون خلاف شرع و قانون است.
,,
, ,
آزادی مطلق برای صاحب قلمان هتاک
, آزادی مطلق برای صاحب قلمان هتاک,مجلس پنجم، قانون مطبوعات را در بخش هایی اصلاح کرده بود و با قرار دادن شروطی، امکان فعالیت مطبوعاتی عوامل بیگانه و ضد انقلاب را سخت کرده بود. ممنوعیت اخذ وجه از کشورهای بیگانه برای انجام کار مطبوعاتی یکی از این شروط بود که عرصه را برای فعالیت ضد انقلاب تنگ تر کرده بود. هرچند با وجود این قانون هم نشریات زنجیرهای فعال بوده و با بودجهای که مصدر آن، مبالغ تصویب شده در امریکا برای براندازی نظام ایران بود، به توهین و هتاکی علیه احکام و مقدسات اسلامی مشغول بودند، اما ظاهراً مجلس ششمیها همین میزان را کافی نمیدانستند!
,مجلس اصلاحطلب که خود تریبون ضد انقلاب بود، فضای فعالیت حامیان مهم خود یعنی عوامل رسانه ای معارض با نظام را در مضیقه میدید، بنابراین نخستین اولویت خود را اصلاح قانون مطبوعات اعلام کرد در این طرح، حکم هیئت منصفه بر حکم دادگاه حکومت داشت، در صورت عدم حضور اکثریت هیئت منصفه در جلسه رای، متخلف به عنوان بی گناه شناخته میشد و رسانهها عملاً بیقید و شرط در توهین حتی به احکام دین رسمی و قانون اساسی کشور آزاد بودند.
,بیش از 170 نماینده مجلس ششم برای نخستین بار نمایندگی را تجربه می کردند و تنها پس از سه هفته از آغاز به کار این طرح مهم را در دستور کار خود قرار دادند و برای اصلاح قانونی که سه ماه از تصویبش می گذشت فوریت قرار دادند، این گزارهها ذهن را به سوی مهندسی شده بودن این عمل و دستوری بودن تصویب این طرح از سوی مراجعی خارج از مجلس سوق می دهد.
,این طرح که 16 مرداد 79 در دستور کار مجلس قرار گرفت نهایتا با فرمان مستقیم رهبر انقلاب که از موارد معدود اقدام به صدور حکم حکومتی توسط ایشان است؛ از دستور کار مجلس خارج شد .
,ایشان خطاب به رئیس مجلس شورای اسلامی نوشتند: «مطبوعات کشور سازنده افکار عمومی و جهت دهنده به همت و اراده مردمند اگر دشمنان اسلام و انقلاب و نظام اسلامی، مطبوعات را در دست بگیرند یا در آن نفوذ کنند، خطر بزرگی، امنیت و وحدت و ایمان مردم را تهدید خواهد کرد و اینجانب، سکوت خود و دیگر دست اندرکاران را در این امر حیاتی جایز نمیدانم. قانون کنونی تا حدودی توانسته است مانع از بروز این آفت بزرگ شود و تغییر آن به امثال آنچه در کمیسیون مجلس پیش بینی شده، مشروع و به مصلحت نظام و کشور نیست».
,پس از قرائت نامه رهبر انقلاب در صحن مجلس، اولین آبستراکسیون (نصابشکنی) نمایندگان در مجلس ششم صورت گرفت و جلسه علنی به نشانه اعتراض به حکم حکومتی رهبر انقلاب از رسمیت افتاد اما با وجود اعتراض نمایندگان و سخنان ساختارشکنانه و توهین آمیز آنان در راهروهای مجلس، این طرح قانونا کنار گذاشته شد.
,به این ترتیب طرحی که می رفت آشوب و بلوای فراوانی به دلیل اهمیت روزنامهها و نقش آنان در جهتدهی اذهان جامعه، ایجاد کند با تدبیر رهبری کنار گذاشته شد. ایشان پیش از این نیز در ابتدای سال 79 فرموده بودند: «بعضی از مطبوعات پایگاه دشمن شدهاند ... من مایل نبودم با این حرارت و تفصیل درباره برخی از مطبوعات حرف بزنم اما ناگزیر شدم». 1379/2/1 «رد پای منافقین را در برخی از مطبوعات میبینم، مشکل با نصحیت حل نمیشود».1379/2/1
, به این ترتیب طرحی که می رفت آشوب و بلوای فراوانی به دلیل اهمیت روزنامهها و نقش آنان در جهتدهی اذهان جامعه، ایجاد کند با تدبیر رهبری کنار گذاشته شد. ایشان پیش از این نیز در ابتدای سال 79 فرموده بودند: «بعضی از مطبوعات پایگاه دشمن شدهاند ... من مایل نبودم با این حرارت و تفصیل درباره برخی از مطبوعات حرف بزنم اما ناگزیر شدم». 1379/2/1 «رد پای منافقین را در برخی از مطبوعات میبینم، مشکل با نصحیت حل نمیشود».1379/2/1,جنجال آفرینی حتی در انتخاب نام طرحها
, جنجال آفرینی حتی در انتخاب نام طرحها,ممنوعیت شکنجه در اصل سی و هشتم قانون اساسی بیان شده و از مسائل مطرح شده در دین اسلام است؛ با این وجود نام یکی از طرحهای جنجالی مجلس ششم منع شکنجه بود. که اولین مصوبه مجلس ششم نیز همین طرح بود.
,هرچند این طرح در پارهای از قسمت ها محتوای مفید و البته کارشناسی نشده داشت اما نمایندگان در نامگذاری طرحها نیز اصرار بر تهیه خوراک برای مجامع بین المللی و رسانههای معارض داشتند. این نامگذاری وجود شکنجه و اعمال غیر قانونی را به ذهن متبادر می کرد که مجلس آزادی خواه ششم سعی در نفی آن داشت! در صورتی که چنین ادعایی پیشتر توسط نهادهای بین المللی برای فشار علیه نظام اسلامی مطرح شده بود. این طرح ابهامات حقوقی فراوان داشت و در تعریف مفاهیم و مصادیق کارشناسی نشده و غیر دقیق بود و حتی مصادیق شکنجه در آن بیان نشده بود. شورای نگهبان نیز در رد این مصوبه نوشت: «به هر حال مصادیق در حکم شکنجه واقعا نمیتواند محدود به موارد مذکور باشد، بلکه همه موارد که در حکم شکنجه است محکوم به منع میباشد» و مصوبه مجلس را در 9 مورد دارای ایراد دانست و اعلام کرد: این طرح در پنج مورد خلاف موازین شرع و در دو مورد خلاف قانون اساسی است و اظهارنظر در دو مورد دیگر را به تشریح بیشتر طرح موکول می شود. این مصوبه مجلس خرداد 83 به مجمع تشخیص مصلحت ارجاع شد. بررسی این طرح و طرحهای دیگر مجلس ششم چون: طرح لغو گزینشهای اداری، طرح تشکیل هیئت منصفه و طرح اعزام دانشجویان دختر به خارج از کشور و... نشاندهنده سیاست زدگی این مجلس و علاقه به ایجاد تشنج با تابو شکنی است و نمایندگان علاقه ای به رسیدگی به امور مردمی که نماینده آن ها بودند، نداشتند.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه